نسيم انديشه پرسش و پاسخ ها از آيت الله جوادى آملي
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص

نسيم انديشه پرسش و پاسخ ها از آيت الله جوادى آملي - جوادى آملى، عبد الله - الصفحة ٤٩

حصولى» در سوره نحل فرمود: واللّه اخرجكم من بُطونِ امّهاتكم لاتعلمون شيئا، اما علم حضورى و فطرى كه به ربوبيت خدا و عبوديت خود انسان باز مى‌گردد، همواره با انسان همراه است.

بر اين اساس، اگرچه در سوره نحل فرمود: «خدا شما را از رحم مادرانتان بيرون آورد، در حالى كه هيچ نمى‌دانستيد»، در سوره مباركه روم فرمود: فَاقِمْ وَجْهكَ للدّينِ حنيفاً فطرتَ اللّهِ الّتى فطرَ الناسَ عليها (١) و نيز در سوره مباركه شمس فرمود: وَ نفسٍ و ما سوّاها فالهمها فجورها و تقواها. (٢) معرفت‌هاى شهودى كه در سوره‌هاى روم و شمس بيان گرديد، از آغاز آفرينش با انسان همراه بوده است، امّا دانش‌هاى حصولى را بايد فرا گرفت.

٨. با توجه به آيه كريمه لا تَبديلَ لِخَلقِ اللّه، جريان جوان شدن زن عزيز مصر و مسائلى از اين دست چگونه توجيه مى‌شود؟ يك. اين قصه وضع تاريخى خاصى دارد كه بايد درباره درستى يا نادرستى آن بحث كرد.

دو. آيه لاتَبديلَ لِخَلقِ اللّه (٣) به مسئله «فطرت» مربوط است. در اين آيه درباره آفرينش انسان آمده است: هيچ انسانى شبيه ديگرى‌

______________________________
١- سوره روم، آيه ٣٠.

٢ سوره شمس، آيات ٨- ٧.

٣ سوره روم، آيه ٣٠.