دوم. مؤمن به جايى مى‌رسد كه خداى سبحان و فرشتگان بر او صلوات مى‌فرستند. اين مسئله در سوره مباركه احزاب بازگو شده است؛ يعنى هم صلوات خدا و ملائكه بر پيامبرصلى الله عليه و آله و سلم و هم صلوات آنان بر مؤمنان آمده است.

صلوات خدا كه صفت فعل اوست، همان نورانى كردن است. وقتى توفيقى نصيب انسان شد و در فضاى دل تاريكى احساس نكرد، معلوم مى‌شود كه صلوات خداوند و فرشتگان نصيب او شده است.

خداى متعال در تجليل از پيامبرصلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمايد: انّ اللّه و ملئكته يصلّون على النبى .... (١) وقتى خدا بخواهد بر پيامبر بزرگ خود صلوات بفرستد، همه فرشتگان را با خود همراه مى‌كند؛ مانند اينكه وقتى مهمان عزيزى وارد شهرى مى‌شود، شخصى كه مى‌خواهد از او به بهترين وجه تجليل كند، با همه دوستان و آشنايان به ديدار او مى‌رود.

هم‌چنين خداى متعال در تجليل از مؤمنان و صلوات بر آنان مى‌فرمايد: هُوَ الّذى يُصلّى عليكم و ملئكتهُ ليُخرجكُمْ من الظُلماتِ‌

______________________________
١- سوره‌احزاب، آيه ٥٦.