نسيم انديشه پرسش و پاسخ ها از آيت الله جوادى آملي
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص

نسيم انديشه پرسش و پاسخ ها از آيت الله جوادى آملي - جوادى آملى، عبد الله - الصفحة ٧١

راهى است كه استاد ما علامه طباطبايى (قدس‌سرّه) پيموده‌اند. در اين روش، برخى آيات قرآن به كمك بعضى ديگر تفسير مى‌شوند.

براى مثال، در بعضى موارد اهل بيت (عليهم‌السلام) آيه‌اى را تفسير مى‌فرمودند و وقتى در مورد دليل آن از آنها پرسش مى‌شد، در پاسخ آيه‌اى ديگر را ذكر مى‌كردند، چنان كه در زمان يكى از خلفا، مادرى فرزند خود را شش ماه پس از ازدواج به دنيا آورد. خليفه به رجم او حكم كرد و اهل‌بيت (عليهم‌السلام) با حكم خليفه، با استناد به آيات قرآن و از طريق انضمام آيات با يك‌ديگر مخالفت كردند. بدين ترتيب، حكم خدا را بيان و خون بى‌گناهى را حفظ كردند. (١) در يك آيه، مجموعه دوران باردارى تا پايان شيرخوارگى كودك سى‌ماه بيان شده است: وحمله و فصاله ثلاثون شهرا (٢) و در آيه ديگر، شير خوارگى كامل دو سال معرفى مى‌شود: والوالدات يُرضعن اولدهنّ حولين كاملين (٣) و چون دو سال، يعنى بيست و چهار ماه، از سى ماه كم شود، مدّت شش ماه براى حد اقل دوران حمل باقى مى‌ماند.

______________________________
١- ر. ك: مناقب ابن شهر آشوب، ج ٢، ص ٣٦٥؛ دعائم الاسلام، ج ١، ص ٨٦.

٢ سوره احقاف، آيه ١٥.

٣ سوره بقره، آيه ٢٣٣.