٦. آيه و اذْ اخذَ ربُّك مِنْ بنى‌ءادم مِنْ ظُهورهِمْ ذُرّيّتهُمْ وَ اشْهدَهُمْ على انْفُسَهم ألَسْتُ بِربّكُمْ قالُوا بلى شهدنا (١) را كه به آيه عالم ذرّ معروف است، توضيح دهيد؟ اين آيه از نشئه‌اى سخن مى‌گويد كه در آن انسان از ربوبيّت خدا و عبوديت خود آگاه شد و نسبت به آن تعهد سپرد: واذْ أخذَ ربُّكَ مِن‌بنى‌ءادم من ظهورهم ذرّيّتهُمْ وَ اشهدهُمْ على انفُسِهِمْ الَستُ بربّكُمْ قالُوا بلى شهدنا. بر اين اساس، خداى سبحان مى‌فرمايد ما در نشئه‌اى انسانها را گواه خودشان قرار داديم و نفسشان را به ايشان نشان داديم و آنها به ربوبيت خدا و عبوديت خود اعتراف كردند تا در قيامت كه روز حساب است، كسى بهانه نياورد كه من در محيطى غير مذهبى تربيت شدم يا سنّتهاى قومى در من اثر گذاشت؛ انْ تقُولُوا يومَ القيامَهِ إنّا كُنّا عَنْ هذا غافِلينَ (٢)؛ به اين ترتيب، بهانه‌هاى سياسى،

______________________________
١- سوره اعراف، آيه ١٧٢.

٢ همان.