فرهنگ محاوره فرهنگ مردم است؛ نه مردان. قرآن كريم نيز بر همين اساس سخن مى‌گويد و مريمٍّ و آسيه را نمونه «مردم خوب» معرفى مى‌كند: وضَرَب اللّهُ مثلًا للّذين ءامنوا امْرأهَ فِرعَون. (١) زن نوح و لوط را هم نمونه «مردم بد» مى‌خواند: ضَرَب اللّهُ مثلًا للّذين كَفَرُوا امْرأهَ نوحٍ وَ امْرأهَ لُوطٍ. (٢) ائمه (عليهم‌السلام) نمونه مردم خوب هستند و همه افراد جامعه، زن و مرد، بايد به آنها اقتدا كنند. حضرت فاطمه (سلام اللّه عليها) نيز نمونه مردم خوب است؛ نه نمونه زنان خوب. خداوند در آيه پيش گفته، زن فرعون و مريم (عليهماالسلام) را نمونه زنان خوب معرفى نكرد، بلكه فرمود: «مريم و آسيه نمونه «مردم خوب» هستند».

حاصل آنكه انسان خوب (زن يا مرد) الگوى انسانهاى ديگر است. خداوند در سوره مباركه نحل مى‌فرمايد: مَنْ عَمِلَ صالحاً من‌ذكرٍ أو انثى و هوَ مؤمنٌ فلنحيينّهُ حيوهً طيّبه (٣)؛ ما به هر كس، زن يا مرد كه با عقيده سالم، كارهاى صالح انجام داد، حيات طيبه عطا مى‌كنيم.

در آيات پايانى سوره آل عمران آمده است: فاستجاب لهم‌

______________________________
١- سوره تحريم، آيه ١١.

٢ سوره تحريم، آيه ١٠.

٣ سوره نحل، آيه ٩٧.