فرمود: «إنّى تاركٌ فيكُمُ الثّقلَين كتابَ اللّهِ و عِترَتى». (١) از جمع ميان قرآن و روايات اهل بيت (عليهم‌السلام)، مى‌توان حكم هر حادثه را به دست آورد.

از طرفى، قرآن و عترت طاهرين (عليهم‌السلام)، هر دو عقل را يكى از منابع محكم دين معرفى كرده‌اند. امام موسى كاظم (عليه‌السلام) مى‌فرمايد: «إنّ لِلّه عَلَى النَّاسِ حُجّتَين» (٢)؛ اگر عقل چيزى را زيانبار تشخيص داد، عمل به آن حرام است و اگر آن را سودمند و لازم دانست، عمل به آن واجب يا مستحب است، زيرا اگر عقل حجّت خدا باشد و قطعيت چيزى از طريق آن ثابت شود، عمل به آن شرعى است.

حال با توجه به اين سه نكته، بيان خطوط كلى در قرآن، تبيين جزئيات به وسيله روايات و راهنمايى عقل به مثابه يكى از حجج الهى، انسان تا روز قيامت بر كنار سفره دين نشسته است.

______________________________
١- بحار الانوار، ج ٢٣، ص ١٣٣؛ مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٣٥٥؛ الدرالمنثور، ج ٧، ص ٣٤٩.

٢ الكافى، ج ١، ص ١٦.