اگر اهميّت و فضيلتِ تلاوت قرآن كريم براى ما روشن شود و بدانيم كه تلاوت قرآن، تكلم و سخن گفتن خدا با انسان است، با طهارت باطن و انس با قرآن، لذت تلاوت آن را مى‌چشيم و هيچ‌گاه حاضر نمى‌شويم كه بين خود و قرآن فاصله بيندازيم و هرگز از فيض عظيم آن (١) محروم نمى‌شويم.

خداى سبحان پيامبر اكرم‌صلى الله عليه و آله و سلم را تحت ولايت مستقيم خود معرفى كرده است: انّ وَليّى اللّه الّذى نزّل الكتاب و هو يتولّى الصّالحين (٢)؛ اين كريمه بيان كننده چند مطلب است: ١. خدا ولى پيامبر اكرم‌صلى الله عليه و آله و سلم است: ان وليّى اللّه.

٢. همان خدايى ولى رسول اللّه‌صلى الله عليه و آله و سلم است كه قرآن را نازل فرموده است: الّذى نزّل الكتاب.

٣. خداوند متولّى صالحان است: و هو يتولّى الصالحين.

با توجه به اين سه نكته، درمى‌يابيم كه صالح شدن موجب تولّى خدا بر انسان است. تا انسان صالح نشود، تحت ولايت اللّه نخواهد بود و خدا هم تولى او را نخواهد پذيرفت. بهترين راه صلاح نيز انس با قرآن است.

عبارت «ولى رسول اللّه‌صلى الله عليه و آله و سلم خدايى است كه قرآن را نازل كرده»،

______________________________
١- با تلاوت حد اقل پنجاه آيه در شبانه روز؛ الكافى، ج ٢، ص ٦٠٩.

٢ سوره اعراف، آيه ١٩٦.