يكسرى مباحث اخلاقى توجه داشته باشند و آنها را مورد مطالعه قرار دهند. عقايد انسان بايد با مواعظ اخلاقى تقويت شود. دعاها، زيارتها، شعرهاى آموزنده و ...، هريك به نوعى سودمند است و هركس بايد براى بهبود اخلاق خود در يكى از اين راهها گام بردارد.

براى مثال، بزرگانى چون مرحوم فيض كاشانى، صدر المتألهين شيرازى و حكيم سبزوارى به خواندن غزلهاى حافظ اهتمام داشتند. انسان با غزل، احساسى الهى مى‌يابد و شورش و تبهكارى را كنار مى‌گذارد. بعضى با شعر و غزل مأنوس هستند، بعضى با دعا و مناجات و بعضى با قرآن. البته همه مى‌توانند از دعا و قرآن استفاده كنند؛ اما آثار ديگر عمومى نيست. بايد ببينيد در اين سن، چه چيزى شما را بيشتر به سوى خدا پيش مى‌برد و همان را مغتنم بشماريد.

اين بزرگان خود را با گناه مسموم نكرده‌اند و بركات الهى در حيات و پس از آن شامل حال آنان شده است. مرحوم آقا على حكيم در رساله «سبيل الرشاد فى اثبات المعاد» درباره مرحوم «ابن بابويه» قمى (١) مى‌نويسد: «من جسد مرحوم ابن بابويه قمى را در رى مشاهده كردم‌

______________________________
١- ابن بابويه يا مرحوم صدوق، صاحب كتاب من لا يحضره الفقيه است كه در شهر رى مدفون است و قبر پدر بزرگوارش هم در قم است. اين پدر خدمت حضرت امام عصر (عليه‌السلام) رسيد و خداوند به دعاى آن حضرت اين پسر را به او عطا فرمود (ر. ك: الفهرست (شيخ طوسى)، ص ٨٤).