ديدن و نظر تشريفى ايشان براى ما شرف است، در غير اين صورت نگاه فيزيكى كارساز نيست، چنان كه بسيارى پيامبر اكرم‌صلى الله عليه و آله و سلم، اميرمؤمنان (عليه‌السلام) و حضرت زهراٍّ را مى‌ديدند؛ ولى بصيرت نداشتند. نگاههاى تشريفى مهم است، نه نگاه صورى. البته گاهى همان نگاه صورى هم موجب مى‌شود كه انسان وجود حضرت را از نزديك زيارت مى‌كند و فيض مى‌برد يا خداوند مشكلات او را به بركت آن حضرت حل مى‌كند؛ اما مهم همان ديدن از روى بصيرت است.