يكم. حيات طولانى امام زمان (عليه‌السلام) بر خلاف عادت است، نه بر خلاف علّيّت؛ يعنى به طور عادى كسى نمى‌تواند، هزار يا ده هزار سال زندگى كند؛ اما به صورت غير عادى (خرق عادت) اين كار ممكن است.

دوم. اگر بدانيم انسان چيست و چه كسى بدن او را اداره مى‌كند، اصلًا اين پرسش براى ما مطرح نمى‌شود؛ براى مثال براى عرفا و حكماى بزرگ، اصلًا چنين پرسشهايى مطرح نمى‌شود.

بنده زمانى به دندانپزشك محترمى مراجعه كردم. او مى‌گفت دندانهاى بعضى صد سال سالم مى‌ماند و نمى‌پوسد؛ ولى اگر فولاد صد سال شب و روز كار كند، فرسوده مى‌شود. چون اگر فولاد و آهن فرسوده شود، ديگر چيزى جايگزين آن نمى‌شود؛ امّا دندان انسان هر روز عوض مى‌شود و هر روز سلولهاى جديدى جاى سلولهاى مرده و قديمى را مى‌گيرد.

با اين توضيح، همه ذرات بدن در حركت و تعويض است و روح آدمى همه حركات اين ذرات را تحت كنترل دارد. حال اگر روح انسان كاملى، بر خلاف عادت (نظم عادى)، بهترين سلولها را جايگزين كند و دقيق‌ترين كنترلها را روى قسمتهاى مختلف بدن داشته باشد، يك انسان كامل مى‌تواند، ميليونها سال زنده بماند (اين مطلبى است كه در علم پزشكى امروز به اثبات رسيده است).