عنوان زبان حال، و انسان را نيز احاطه كرده به عنوان زبان قال، از سه محور قابل تأمل و بررسى است: ١. پرسش چيست و چه ويژگيهايى بايد داشته باشد؟ ٢. پرسشگر كيست و ويژگيهاى او چيست؟ چگونه بايد بپرسد و هدف او از پرسش چه باشد؟ ٣. مسئول و پاسخگو كيست و چگونه بايد پاسخ دهد؟ هريك از محورهاى سه‌گانه فوق از اهميّت خاصّى برخوردار است، به گونه‌اى كه اگر اين موارد در حدّ اعلا باشند، بهترين و كامل‌ترين ارتباط وجودى شكل مى‌گيرد؛ البته محور سوم مهم‌ترين و اصلى‌ترين اركان سه‌گانه پرسش است. اگر مسئول همه شرايط لازم را دارا باشد، با پاسخ به پرسش سائل، نخست او را هدايت مى‌كند و سپس زمينه‌هاى رشد و تكامل او را فراهم مى‌سازد.

لازم است سه محور ياد شده در جايگاه خود به تفصيل بيان شود تا فرهنگ پرسش و پاسخ كه يكى از رهيافتهاى پيشرفت و توسعه علم و دانش است، در تمامى زمينه‌ها رواج يابد؛ اما آنچه در حوصله اين پيشگفتار مى‌گنجد، اشاره‌اى گذرا به اين مبحث مهم و استمداد از رهنمودهاى اهل‌بيت (عليهم‌السلام) در اين زمينه است: