بايسته هاى فقه جزاء - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٦٦ - جهت دوم بحث - مفاد روايات خاصه درباره موضوع حد محارب

اللصّ المحارب فاقتله فما أصابك فدمه فى عنقى.[١] «حلبى در حديث صحيحى از امام صادق (ع) روايت كرده كه از قول امير المؤمنين (ع) فرمود: هرگاه دزد محارب وارد خانه تو شد او را بكش، خون او به گردن من.»

٢- معتبره غياث بن ابراهيم عن جعفر (ع) عن أبيه (ع) أنه قال: اذا دخل عليك رجل يريد أهلك و مالك فابدره بالضربة إن استطعت فإن اللّص محارب اللّه و لرسوله (ص) فما تبعك من شي‌ء فهو على.[٢] «غياث بن ابراهيم از امام صادق (ع) روايت كرد كه پدرش فرمود: اگر مردى به قصد تجاوز به اهل يا مال تو به خانه‌ات در آمد، اگر مى‌توانى در زدن او پيشدستى كن هر پيامدى كه براى تو داشت بر عهده من، همانا دزد، محارب با خدا و پيامبر خداست.»

٣- صحيح منصور عن أبى عبد اللّه (ع) قال: اللصّ محارب اللّه و لرسوله فاقتلوه فما دخل عليك فعلىّ.[٣] «منصور در حديث صحيحى از امام صادق (ع) روايت كرد كه فرمود:

دزد، محارب با خدا و پيامبر است، او را بكشد، هر پيامدى داشت بر عهده من.» ٤- مرسلة البزنطى عن بعض أصحابنا، عن أبى عبد اللّه (ع) إنّه قال: اذا قدرت على اللصّ فابدره و أنا شريكك فى دمه.[٤] «بزنطى در حديث مرسلى از امام صادق (ع) روايت كرد كه فرمود: هرگاه بر دزد دست يافتى، در كشتن او پيشدستى كن، من در خون او با تو شريك هستم.»

٥- رواية الحسن بن أبى غندر، عن أبى أيّوب، قال: سمعت أبا عبد اللّه (ع) يقول: من دخل على مؤمن داره محارباً له فدمه مباح فى تلك الحال للمؤمن و هو فى عنقى.[٥] «حسين بن ابى غندر از ابى ايّوب روايت كرد كه گفت: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: هر كس كه به حالت محاربه وارد خانه‌

[١] وسائل الشيعة، ج ١٨، باب ٢ از ابواب دفاع، ص ٥٩٠.

[٢] همان، باب ٥ از ابواب دفاع يا باب ٧ از ابواب محارب، حديث ٢.

[٣] همان، ح ١٨، باب ٧ از ابواب حدّ محارب، ص ٥٤٢، حديث ١.

[٤] همان، باب ١ از ابواب دفاع، ص ٥٨٧.

[٥] باب ٧ از ابواب حدّ محارب، حديث ٣.