به عدد هفت افضل از ختم به عدد پنج مى‌باشد، ١١- از بين اذكار سجده، تسبيح «سُبْحانَ اللَّهِ» بلكه تسبيح كبرى «سُبْحانَ رَبِّيَ الأْعْلى‌ وَ بِحَمْدِه‌» را اختيار كند، و آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد، ١٢- سجده بر زمين بلكه سجده بر خاك را بر سجده بر سنگ و چوب و ... مقدم دارد، ١٣- در سجود محل قرار گرفتن پيشانى او با محل ايستادن بلكه با محل قرار گرفتن تمام مواضع سجودش يكسان باشد، ١٤- در هر يك از سجده‌ها يا در سجده آخر براى حوائج دنيا و آخرت خود- مخصوصاً براى رزق حلال- دعاء كند، مثلًا بگويد:

«يا خَيْرَ الْمَسْؤُولينَ، وَ يا خَيْرَ الْمُعْطينَ، أُرْزُقْني‌ وَ ارْزُقْ عِيالي‌ مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ»[١].

١٥- نمازگزار مرد بين دو سجده و بعد از آنها به حالت تَوَرُّك بنشيند، يعنى بر ران چپ بنشيند، و روى پاى راست را بر كف پاى چپ بگذارد، و نمازگزار زن به گونه‌اى كه در بند يازده از فقره (١٢٢٤) بيان شده است بنشيند، ١٦- نمازگزار- چه مرد باشد و چه زن- در نشستن بين دو سجده بگويد: «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبّي‌ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ»[٢]، ١٧- بعد از سجده اول و پيش از سجده دوم در حالى كه نشسته است و بدنش آرام مى‌باشد تكبير بگويد، ١٨- بعد از سجده دوم در حالى كه نشسته است و بدنش آرام مى‌باشد تكبير بگويد، ١٩- دستها را در هنگام گفتن تكبيرات به گونه‌اى كه در مستحب شماره دو اشاره شد بلند كند، ٢٠- در حال نشستن دست راست را بر ران راست و دست چپ را بر ران چپ بگذارد، ٢١- نمازگزار مرد در حال سجده تَجافى نمايد، يعنى شكم خود را از زمين بالا نگهدارد، ٢٢- نمازگزار مرد در حال سجده آرنجهاى خود را بر زمين نگذارد، و بين بازوها و دو پهلوى خود فاصله دهد، و نيز بين دو دست و بدن خود فاصله بيندازد، و دستها را مثل دو بال نگه دارد، ٢٣- نمازگزار- چه مرد و چه زن- در هر دو سجده از يك ركعت بر محمّد و آل او (عليهم السلام) صلوات بفرستد، ٢٤- در

[١] - اى بهترين سؤال شوندگان، و اى بهترين عطاء كنندگان، روزى بده به من و عيال من از فضل خودت، پس به درستى كه تو داراى فضل بزرگ هستى.

[٢] - طلب آمرزش و مغفرت مى‌كنم از خداوندى كه پرودگار من است، و به طرف او باز گشت مى‌نمايم.