فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٢٢ - احكام نماز شخص عاجز از قيام

و امرش دائر باشد بين خواندن نماز در حال راه رفتن يا در حال سوارى بر اسب و مانند آن، بايد در حال راه رفتن نماز بخواند.

٩٨٧- اگر نمازگزار فقط به مقدار انجام بعضى از ركعات قدرت بر ايستادن داشته باشد، بايد از ابتداء ركعت اول بايستد تا هنگامى كه عاجز شود، سپس بنشيند، و همچنين اگر در قسمتى از يك ركعت بتواند بايستد، بايد از ابتداء ركعت اول بايستد تا هنگامى كه عاجز شود، سپس بنشيند؛ ولى اگر از اول بداند كه هرگاه از ابتداء نماز بايستد نمى‌تواند بيش از يك ركعت يا قسمتى از يك ركعت را ايستاده بخواند، امّا اگر از ابتداء نماز بنشيند قدرت ايستادن براى دو ركعت يا زيادتر در بَعد دارد، در اين صورت بايد از ابتداء نماز بنشيند.

٩٨٨- اگر نمازگزار فقط بتواند قسمتى از يك ركعت را ايستاده انجام دهد، و امر دائر شود بين اينكه ابتداء ركعت را ايستاده انجام دهد و در حال ركوع بنشيند يا بالعكس، در اين فرض اقوى آن است كه در ابتداء ركعت بنشيند، و قيام متصل به ركوع را ايستاده انجام دهد.

٩٨٩- كسى كه از قيام به ركوع مى‌رود، چنانچه بعد از ذكر ركوع عاجز شود و نتواند بايستد، بايد بنشيند و به سجده برود؛ و اگر پيش از شروع به ذكر ركوع از ركوع و قيام بعد از آن عاجز شود، بايد به همان حال سرازير شود تا به حدّ ركوع جلوسى برسد و ذكر را بگويد.

٩٩٠- كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند، بايد مقدارى را كه مى‌تواند، نشسته بخواند، و نيز اگر مى‌تواند بايستد، بايد مقدارى را كه مى‌تواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته است نبايد چيزى بخواند.

٩٩١- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر در بين نماز بتواند بايستد، بايد مقدارى را كه مى‌تواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته است نبايد چيزى بخواند.

٩٩٢- كسى كه مى‌تواند بايستد، اگر بترسد كه به واسطه ايستادن مريض شود يا ضررى به او برسد، مى‌تواند نشسته نماز بخواند؛ و اگر از نشستن هم بترسد، مى‌تواند خوابيده نماز بخواند.

٩٩٣- اگر نمازگزار عاجز از قيام احتمال بدهد كه در آخر وقت مى‌تواند ايستاده‌