فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٣٣ - مسائل مشترك مربوط به چهار حالت اقتداء

مى‌باشد؛ ولى اگر پيش از ركوع بفهمد، بايد حمد و سوره را بخواند؛ و اگر وقت ندارد فقط حمد را بخواند، و در ركوع يا سجده خود را به امام برساند.

٦٠٨- اگر مأموم به خيال اينكه امام در ركعت سوم يا چهارم است حمد و سوره را بخواند، و پيش از ركوع يا بعد از آن بفهمد كه در ركعت اول يا دوم بوده است، نمازش صحيح مى‌باشد؛ و اگر در بين حمد يا سوره بفهمد، لازم نيست آنها را تمام كند.

٦٠٩- اگر موقعى كه نمازگزار مشغول نماز مستحبى است جماعت بر پا شود، چنانچه اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت برسد، مستحب است نماز را رها كند، و مشغول نماز جماعت شود؛ بلكه اگر اطمينان نداشته باشد كه به ركعت اول برسد نيز مستحب است به همين دستور رفتار نمايد.

٦١٠- اگر موقعى كه نمازگزار مشغول نماز واجب سه ركعتى يا چهار ركعتى است جماعت برپا شود، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته و اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت برسد، مستحب است به نيّت نماز مستحبى نماز را دو ركعتى تمام كند، و خود را به جماعت برساند، و نيز اگر فريضه‌اى كه مشغول خواندن آن است دو ركعتى باشد و اطمينان نداشته باشد كه اگر نمازش را تمام كند به جماعت برسد، مستحب است نيّت را به مستحبّى برگرداند و نماز را رها كند، و به جماعت بايستد.

٦١١- اگر نمازگزار بعد از عدول از فريضه به نماز نافله بترسد كه بر فرض تمام كردن آن، جماعت- و لو ركعت اول آن- فوت مى‌شود، بنابر اقوى جائز است نافله را رها كند؛ هرچند أحوط آن است كه نافله را رها نكند، اگرچه يك يا دو ركعت جماعت از او فوت شود؛ بلكه هرگاه بداند كه اگر به نافله عدول نمايد و آن را تمام كند به جماعت نمى‌رسد، احتياط واجب آن است كه فريضه را تمام كند و به نافله عدول نكند، و بعد از اتمام آن فريضه اگر ممكن باشد و بخواهد فضيلت جماعت را درك كند، آن را به جماعت اعاده نمايد.

٦١٢- اگر نماز امام تمام شود، و مأموم هنوز مشغول خواندن تشهد يا سلام اول باشد، لازم نيست نيّت فرادى نمايد.

٦١٣- هرگاه امام يا يكى از مأمومين زودتر به سلام نماز برسد- مثلًا يكى از آنها مسافر باشد، يا مأموم در غير ركعت اول اقتداء كرده باشد- در صورتى كه موالات نماز