٣٧٩- اگر شش نماز پشت سر هم از كسى فوت شده باشد و اوّلىِ آنها را نداند، بايد ده نماز به ترتيب قضاء كند، و همينطور براى هر يك نمازى كه به نمازهاى فوت شده او اضافه مى‌شود- در صورتى كه پشت سر هم فوت شده باشند- بايد يك نماز بر مقدارى كه گفته شد اضافه نمايد، مثلًا اگر هفت نماز از او فوت شده باشد و اوّلىِ آنها را نداند، بايد يازده نماز به ترتيب بجا آورد.

٣٨٠- كسى كه مى‌داند نمازهاى پنجگانه او هر كدام از يك روز فوت شده است ولى ترتيب آنها را نمى‌داند، بهتر است نماز پنج شبانه‌روز را بخواند؛ و اگر شش نماز از شش روز از او فوت شده است، بهتر است نماز شش شبانه روز را بخواند، و همچنين براى هر نمازى كه به نمازهاى فوت شده او اضافه شود يك شبانه روز بيشتر بخواند، تا يقين كند آنها را به ترتيبى كه فوت شده‌اند بجا آورده است، مثلًا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد، بهتر است نماز هفت شبانه روز را قضاء نمايد.

٣٨١- اگر كسى بداند يك نماز از نمازهاى يوميّه از او فوت شده است، براى او خواندن سه نماز كافى مى‌باشد، يك صبح و يك مغرب و يك چهار ركعتى به قصد ما فى الذمّة مردّد بين ظهر و عصر و عشاء، و در جهر و اخفات اين نماز چهار ركعتى مخيّر است؛ و اگر در فرض مذكور مسافر بوده است، خواندن دو نماز براى او كافى است، يك مغرب و يك دو ركعتى به قصد ما فى الذمّة مردّد بين صبح و ظهر و عصر و عشاء؛ و در صورتى كه نداند در وقت فوت نماز مسافر بوده است يا حاضر، خواندن سه نماز كافى است، يك مغرب و يك دو ركعتى مردّد بين صبح و ظهر و عصر و عشاء، و يك چهار ركعتى مردّد بين ظهر و عصر و عشاء.

٣٨٢- اگر كسى بداند دو نماز واجب يوميّه از او فوت شده است، چنانچه بخواهد ترتيب بين آنها را مراعات كند براى او خواندن چهار نماز قضاء كفايت مى‌كند، پس اگر احتمال بدهد ابتداء نماز صبح او فوت شده است، بايد اول نماز صبح را بخواند، و بعد از آن يك چهار ركعتى مردّد بين ظهر و عصر بجا آورد، و پس از آن نماز مغرب را بخواند، سپس يك چهار ركعتى ديگر مردّد بين عصر و عشاء بجا آورد؛ و اگر احتمال‌