فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٦ - حرمت نبش قبر

يا از روى بى اطّلاعى يا فراموشى بر خلاف وصيّت عمل كرده باشند.

و ممكن است بگوييم در هر موردى كه رجحان شرعى داشته باشد و سبب هتك حرمت ميّت و ايذاء به خلق نباشد نبش جائز است.

١٢٦٨- جائز است ميّتى را كه با تابوت دفن كرده‌اند با همان تابوت به محل ديگر انتقال دهند، و اين انتقال نبش محسوب نمى‌شود.

١٢٦٩- خراب كردن آثار قبورى كه معلوم باشد اموات آنها پوسيده‌اند جائز است، مخصوصاً اگر آن آثار در مقبره‌اى باشد كه وقف بر مسلمين و مورد نياز آنها باشد، و يا آن آثار در زمين مباح باشد؛ لكن در صورتى كه به تخريب آن آثار نيازمند نباشند، أحوط آن است كه آنها را خراب نكنند، بالأخص اگر آن آثار در زمين مباح غير وقفى باشند؛ ولى اگر آثار ملك شخصى ميّت يا بر روى قبور علماء و صلحاء و اولاد ائمّه (عليهم السلام) باشند، تخريب آنها جائز نيست.

١٢٧٠- قبرى كه معلوم نيست ميّت آن مسلمان است يا كافر، اگر در مقبره كفّار باشد نبش آن جائز است؛ و الّا أحوط راحج است كه آن قبر را نبش نكنند؛ مگر اينكه بدانند ميّت آن پوسيده است.