فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٣ - اول - با جستجو به قدر وضوء يا غسل آب پيدا نكند

كند، جستجو لازم نيست؛ و اما اگر بتواند مقدارى جستجو كند، همان مقدار جستجو لازم است.

٩٣١- لازم نيست خود انسان در جستجوى آب برود، بلكه مى‌تواند كسى را كه به گفته او اطمينان دارد بفرستد؛ و در اين صورت اگر يك نفر از طرف چند نفر برود كافى است.

٩٣٢- اگر مسافر احتمال بدهد كه داخل بار سفر يا در منزل يا در بين قافله آب هست، بايد به قدرى جستجو نمايد كه به نبودن آب يقين كند، يا از پيدا كردن آن نااميد شود.

٩٣٣- اگر كسى پيش از وقت نماز جستجو نمايد و آب پيدا نكند، و تا وقت نماز همانجا بماند، و بعد احتمال دهد كه آب پيدا مى‌كند، احتياط مستحب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود؛ و اگر اطمينان دارد كه آب پيدا مى‌كند، واجب است دوباره در جستجوى آب برود.

٩٣٤- اگر كسى بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو كند و آب پيدا نكند، و تا وقت نماز ديگر در همانجا بماند، چنانچه احتمال دهد كه آب پيدا مى‌شود، احتياط مستحب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود؛ و اگر اطمينان دارد كه آب پيدا مى‌شود، واجب است جستجو نمايد.

٩٣٥- اگر كسى در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود، معصيت كرده است، ولى بايد براى نماز تيمم كند، و با اين تيمم سائر كارهاى مشروط به طهارت نيز صحيح است.

٩٣٦- كسى كه يقين دارد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمم نماز بخواند، و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مى‌كرد آب پيدا مى‌نمود، تيمم و نمازش باطل است.

٩٣٧- اگر كسى بعد از جستجو آب پيدا نكند و با تيمم نماز بخواند، و بعد از نماز بفهمد در جايى كه جستجو كرده است آب بود، نماز او صحيح مى‌باشد.