فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٩ - شروط تطهير با آب قليل

كثير نگهدارند كه آب به درون آنها فرو رود پاك مى‌شوند، و همچنين است مائعاتى كه ممكن است به حالت انجماد و خشك شدن در آيند، كه در حالت انجماد- مثلًا تبديل شدن شير به پنير و دوغ به كشك- به طريق مذكور پاك مى‌شود.

٢٩٣- اگر انسان شك كند كه آب متنجّس به باطن گندم و برنج و مانند اينها رسيده است يا نه، باطن آنها پاك مى‌باشد.

٢٩٤- اگر ظاهر قند و سنگ نمك و مانند اينها نجس شود، با آب قليل هم پاك مى‌شود.

٢٩٥- اگر از شكر آب شده نجس قند بسازند و آن قند را در آب كُر يا جارى بگذارند پاك نمى‌شود؛ مگر اينكه در آن آب مستهلك شود، مثلًا اگر بخواهند در ظرف بزرگى مانند تانكر شربت درست كنند، چنانچه قبل از هر چيز قند متنجس مذكور را در آب آن- كه كر است- بيندازند و آن را در آب مستهلك نمايند، و سپس شكر و آبليمو و امثال آنها را اضافه كنند اشكال ندارد.

٢٩٦- اگر مِس متنجّس و مانند آن را ذوب كرده و آب بكشند، ظاهرش پاك مى‌شود.

٢٩٧- ظرف متنجّس را با آب قليل بايد سه مرتبه شست، و در آب كثير يك مرتبه شستن كافى است؛ ولى ظرفى كه سگ چيز روان از آن خورده يا آن را ليسيده است، بايد ابتداء آن را با خاك پاك خاك‌مال كنند، و پس از خاك‌مال كردن يك مرتبه با آب كثير يا دو مرتبه با آب قليل بشويند.

٢٩٨- اگر غير از ظروف چيزى به سبب ليسيدن سگ يا با آب دهان آن نجس شود، خاك‌مال كردن آن واجب نيست؛ ولى در ظروف از هر نوع كه باشند- حتى مثل دلو و مَشك- پيش از شستن خاك‌مال كردن واجب است؛ و چنانچه خاك‌مال كردن بعد از شستن انجام شود آن ظرف پاك نمى‌گردد.

٢٩٩- اگر يك سگ چند بار در ظرفى آب بخورد يا آن را بليسد، يا اينكه چند سگ در يك ظرف آب بخورند، چنانچه آن ظرف را يك مرتبه خاك‌مال نمايند و دو