شد پيش از سلام نماز عشاء اجمالًا بداند كه يكى از دو نماز را ناقص انجام داده‌است، بايد يك ركعت بر نماز عشاء اضافه كند؛ و در اين فرض أحوط آن است كه بعد از سلام، هر دو نماز را اعاده نمايد.

١٥٥٠- اگر كسى بعد از نماز ظهر و عصر بداند كه مجموعاً هشت ركعت بجا آورده است، ولى نداند كه هر يك از نماز ظهر و نماز عصر را چهار ركعت بجا آورده است يا اينكه يكى را پنج ركعت و ديگرى را سه ركعت خوانده است، نبايد به شك خود اعتناء كند، بلكه بايد بنا را بر صحت هر دو نماز بگذارد.

١٥٥١- اگر كسى بعد از نماز مغرب و عشاء بداند كه هفت ركعت بجا آورده است، ولى شك كند كه آيا نماز مغرب را سه ركعت و نماز عشاء را چهار ركعت بجا آورده است يا بالعكس، بايد بنا را بر صحت هر دو نماز بگذارد.

١٥٥٢- اگر نمازگزار پيش از سلام نماز عصر يقين كند كه مجموع نماز ظهر و عصر را هشت ركعت خوانده است، و لكن شك دارد كه آيا نماز ظهر را چهار ركعت خوانده تا ركعتى كه مشغول خواندن آن است ركعت چهارم عصر باشد، يا اينكه نماز ظهر را سه ركعت خوانده است و ركعتى كه مشغول خواندن آن مى‌باشد ركعت پنجم عصر است، پس نسبت به نماز ظهر چون شك بعد از سلام است نبايد به شك خود اعتناء كند، و نماز ظهر او صحيح مى‌باشد؛ و اما نسبت به نماز عصر شك بين چهار و پنج است، كه بايد بنا را بر چهار بگذارد، و چنانچه شك مذكور بعد از اكمال دو سجده باشد، بايد تشهد و سلام را بگويد، و بعد از آن دو سجده سهو بجا آورد.

١٥٥٣- اگر نمازگزار پيش از سلام نماز عشاء بداند كه مجموع نماز مغرب و عشاء را هفت ركعت خوانده است، و لكن شك كند كه آيا نماز مغرب را سه ركعتى سلام داده و ركعتى كه مشغول به خواندن آن مى‌باشد ركعت چهارم نماز عشاء است يا اينكه نماز مغرب را دو ركعتى سلام داده و ركعتى كه مشغول به خواندن آن مى‌باشد ركعت پنجم نماز عشاء است، پس نسبت به نماز مغرب چون شك بعد از محل است نبايد به شك خود اعتناء كند؛ و اما نسبت به نماز عشاء بايد طبق تفصيلى كه در فقره قبل نسبت به نماز عصر گفته شد رفتار نمايد.

١٥٥٤- اگر نمازگزار پيش از سلام نماز عصر يقين كند كه مجموع نماز ظهر و عصر