خطبه‌ها كه بتوان آن را خطبه ناميد- عدّه‌اى از مأمومين متفرق شوند، و كمتر از حد لازم بمانند، و كسانى كه متفرق شده‌اند پس از مدّت كوتاهى برگردند- به طورى كه عدد لازم كامل شود- اگر امام در اين فاصله سكوت كرده باشد، پس از مراجعت مأمومين بايد از نقطه‌اى كه خطبه را قطع نموده است ادامه دهد؛ ولى اگر با وجود تقليل مأمومين از حد نصاب لازم، خطبه را ادامه داده، و جريان امر به صورتى بوده كه افراد پراكنده شده صداى او را نشنيده‌اند، بايد پس از مراجعت آنها و تكميل عدد لازم، آن قسمت از خطبه را كه در غياب آنها خوانده است اعاده كند.

و اگر زمان بازگشت مأمومين طولانى باشد- به طورى كه عرفاً به يكپارچگى خطبه لطمه بزند- بايد امام خطبه را اعاده كند؛ بلكه اگر با ورود مأمومين جديد هم عدد لازم كامل شود، اعاده خطبه ضرورى است.

٢٩٤- اگر مأمومين بعد از خطبه يا در بين آن متفرق شوند- به طورى كه كمتر از عدد لازم باقى بمانند- و سپس برگردند تا عدد لازم كامل شود، در صورتى كه مسمّاى خطبه محقق شده باشد، اعاده خطبه واجب نيست، اگرچه مدّت تفرق طولانى باشد؛ و در صورتى كه مسمّاى خطبه محقق نشده باشد، اگر علّت تفرق انصراف مأمومين از نماز جمعه بوده، احتياط واجب آن است كه پس از بازگشت آنها امام خطبه‌ها را دوباره بخواند، هرچند مدّت تفرق كم باشد؛ و اگر علّت تفرق و پراكندگى امرى نظير باران و غيره بوده است، در اين صورت اگر مدّت آن به قدرى طولانى شود كه عرفاً به يكپارچگى خطبه لطمه بزند، واجب است امام جمعه خطبه‌ها را دوباره بخواند؛ و الّا بايد خطبه قبلى را ادامه دهد و صحيح است.

٢٩٥- اذان دوم در روز جمعه بدعت و حرام است.

٢٩٦- خريد و فروش در هنگام نداء براى نماز جمعه اگر منافى با نماز جمعه باشد حرام است؛ و الّا اشكال ندارد؛ ولى در صورت حرمت بنابر اظهر معامله انجام شده باطل نمى‌باشد.

٢٩٧- كسى كه به خاطر علتى، خريد و فروش در وقت اعلام نماز جمعه براى او جائز است، نمى‌تواند با كسى كه خريد و فروش بر او حرام است معامله كند، چون اعانت بر گناه است.