فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١ - راههاى بدست آوردن فتواى مجتهد

خود عمل كند؛ و اين ظهور در باب وصايا اقوى است، يعنى در صورت اطلاق وصى بايد به نظريه خود عمل كند.

٥٤- مسائلى را كه انسان غالباً به آنها احتياج دارد واجب است ياد بگيرد.

٥٥- اگر براى مكلّف در اثناء نماز مسأله‌اى اتفاق بيفتد كه حكم آن را نمى‌داند، و آن مسأله دو يا چند احتمال داشته باشد، جائز است براى فحص از حكم آن مسأله نماز را رها كند، و يا بنا را بر يك طرف بگذارد به قصد اينكه بعد از نماز در حكم آن مسأله تحقيق يا سؤال كند، كه اگر عمل او بر خلاف واقع باشد آن را اعاده كند؛ و اگر مطابق با واقع باشد به آن اكتفاء نمايد.

٥٦- اگر براى انسان مسأله‌اى پيش آيد كه حكم آن را نمى‌داند، چنانچه ممكن است بايد صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را بدست آورد؛ و اگر ممكن نيست، بايد به فتواى مجتهدى كه علم او كمتر از مجتهد اعلم و بيشتر از مجتهدهاى ديگر است عمل كند؛ يا اگر مى‌تواند از راه احتياط وظيفه خود را انجام دهد.

٥٧- اگر شخصى مسأله‌اى را از عالمى سؤال كند، بر آن عالم واجب است جواب را بر طبق فتواى مجتهد آن شخص بگويد؛ اما اگر مجتهدى كه سائل از او تقليد مى‌كند معلوم باشد كه جائز التقليد نيست، از باب ارشاد جاهل لازم است به فتواى مجتهدى كه جائز التقليد است جواب او را بگويد؛ و على الظاهر لازم نيست براى او تعيين مُفتى نمايد؛ هرچند أحوط تعيين است.

و اگر آن شخص اصلًا تقليد نكرده يا معنى تقليد را نمى‌داند، بايد او را ارشاد نمايد؛ اگرچه بعيد نيست كه جائز باشد به ذكر فتواى مجتهد جائز التقليد اكتفاء نمايد.

٥٨- اگر كسى فتواى مجتهدى را به ديگرى بگويد، چنانچه فتواى آن مجتهد عوض شود، لازم نيست به او خبر دهد كه فتوى عوض شده است؛ ولى اگر بعد از گفتن فتوى بفهمد كه آن را اشتباه بيان كرده، در صورتى كه ممكن است بايد اشتباه را برطرف نمايد.

٥٩- تقليد كردن از مجتهد جامع الشرائط نياز به اجازه او ندارد.