فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٨ - دوم - خون مشتبه متجاوز از ده روز

٧٩٩- زنى كه عادت وقتيه دارد و شماره عادت خويشان خود را حيض قرار مى‌دهد، بايد روزى را كه در هر ماه، اول عادت او بوده است اول حيض خود قرار دهد، مثلًا زنى كه روز اول هر ماه خون مى‌ديده و گاهى روز هفتم يا روز هشتم پاك مى‌شده است، چنانچه يك ماه دوازده روز خون ببيند، و عادت خويشانش هفت روز باشد، بايد هفت روز اول ماه را حيض و باقى را استحاضه قرار دهد.

٨٠٠- زنى كه بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، چنانچه خويش نداشته باشد يا شماره عادت آنان مثل هم نباشد يا نتواند علم به عادت آنها پيدا كند، بهتر است در هر ماه از روزى كه خون مى‌بيند تا هفت روز را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد؛ و مى‌تواند از سه روز تا ده روز را حيض قرار بدهد، لكن بايد ابتداء حيض را اول وقت عادت قرار دهد.

٨٠١- مبتدئه اگر بيش از ده روز خون ببيند، و همه خونهايى كه ديده است يك جور باشند، بايد عادت خويشان خود را- به طورى كه فقره (٧٧٦) گفته شد- حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد؛ و در فرض نداشتن خويش يا يك ميزان نبودن عادتشان يا ممكن نبودن علم به عادت آنها، مى‌تواند از سه روز تا ده روز را حيض قرار بدهد؛ ولى بهتر است به طورى كه در فقره قبل گفته شد از روزى كه خون مى‌بيند تا هفت روز را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد.

٨٠٢- اگر مبتدئه بيش از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد، همه آن حيض است؛ ولى اگر از سه روز كمتر يا از ده روز بيشتر باشد، بايد عادت خويشان خود را- به تفصيلى كه در فقره (٧٧٦) بيان شد- حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد، و همچنين اگر پيش از گذشتن ده روز از خونى كه نشانه حيض دارد دوباره خونى ببيند كه آن هم نشانه خون حيض را داشته باشد- مثل اينكه پنج روز خون سياه و نُه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سياه ببيند- بايد عادت خويشان را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد.