قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - دهم رفتن انسان به آسمانها

أُخْرى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى‌» (نجم/ ١٣- ١٥) معلوم است كه جنة الماوى در منظومه شمسى ما نيست، حتى از هفت آسمانى كه قرآن بيان مى كند نيز بيرون است زيرا خداوند در قرآن مى فرمايد كه روز قيامت زمين و آسمانها تبديل مى شود «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ» (ابراهيم/ ٤٨[١])

اگر تمام ستارگان موجوده، آسمان اول قرآن باشد چنانچه بعضى از دانشمندان عالى قدر اسلامى فرموده اند، و بهشت ماوى را نيز از همه آسمانهاى هفت گانه بيرون بدانيم چنانچه در بالا بيان داشتيم آن وقت وسعت و طولانى بودن معراج آن حضرت بطور شگفت آورى ثابت مى شود كه گمان نكنم علم تجربى در ده قرن آينده هم بتواند آنرا هضم و تجزيه و تحليل نمايد.

بارى ما نميخواهيم اين مطلب عالى و شامخ را از معجرات علمى قرآن درين عصر به حساب آوريم و نه براى اين كار عجله اى داريم چه قرآن مخصوص قرن بيست نيست بلكه نور افشانى و

[١] - از اين آيه بدست مى آيد كه جنة الماوى مادى است كه در نزديكى سدرة المنتهى است مادى است نه جسمانى غير مادى. دقت كنيد.