قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨ - دهم رفتن انسان به آسمانها

عاجز است چنانچه آيات معراجيه دو مطلب را بطور پيش پا افتاده و در عين حال قطعى بيان نموده كه علوم تجربى بشر، ممكن است در دوسه قرن بعدى هم به آن نرسد.

يكى از آن دو مطلب حد اكثر سرعت سير است كه در هر ثانيه در حدود سى صد هزار كيلومتر تعيين شده است. در حالى كه رفتن حضرت پيغامبر (ص) به آسمانها و مراجعت ايشان در چند ساعت شب سرعت حركت را خيلى خيلى بالاتر از اين معين مى كند اگرچه فعلًا هم زمزمه هاى در بعضى از محافل علمى دنيا در باره حد سرعت حركت شنيده مى شود و حتى بعضى ها سرعت نور را در يك ثانيه نه صد هزار كيلومتر سه برابر نظريه انشتين گفته اند[١] ولى از نظر علمى هنوز به ثبوت نرسيده است.

مطلب ديگرآن مسافرت انسان به خارج از منظومه شمسى ما است، بطور قطعى حضرت پيامبر بزرگوار (ص) از منظومه شمسى ما خارج شده و محتملًا از كهكشان ما نيز به كهكشانهاى ديگر مسافرت كرده، قرآن در سوره (النجم) مى فرمايد: «وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً

[١] - مجله سپيد و سياه شماره ٦٩٤ سال ١٣٤.