قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٧ - دليل دوازدهم تفصيل جزئيات معاد و عالم برزخ و مرگ

مى كنيم رسولان را و همانا قصه مى كنم بر ايشان به دانايى و ما نبوديم غايب (از ايشان و از عمل ايشان).

وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى‌ هؤُلاءِ (نحل/ ٨٩).

روزيكه بر مى انگيزيم در هر امت شاهدى را بر آنان از خودشان و مى آوريم ترا شاهد بر ايشان (مسلمانان).

وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ (سجده/ ١٩- ٢٢).

و روزيكه محشور شود دشمنان خدا به سوى آتش پس آنان نگهداشته مى شوند تا بيايند آتش را شهادت دهد گوش و چشم و پوس هاى شان بر آنان و بر اعمال آنان و به پوست هاى بدن شان مى گويند جرا شهادت مى دهيد بر ما؟ مى گويند به نطق آورد ما را خداى كه هر چيز را به نطق آورده.

وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ‌ (بقره/ ٤٨).