قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٦ - دليل دوازدهم تفصيل جزئيات معاد و عالم برزخ و مرگ
وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً (لقمان/ ٣٣).
بترسيد روزى كه كفايت نمى كند پدر از پسرش و نه پسر از پدرش چيزى را.
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ (انبياء/ ٤٧).
براى روزى قيامت ميزانهاى عدل و داد را مى گذاريم و هيج ظلمى به كسى (در آن روز) نمى شود چنانچه (عمل آنان) به اندازه يك دانهاى از خردل (كه خيلى كوچك است) باشد آن را در ميدان حساب مى آوريم و حساب ما كافى مى باشد.
وَ إِنْ تُبْدُوا مَا فِى أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ (بقره ٢٨٤).
اگر ظاهر سازيد آنچه در نفس هاى شما است يا پنهان سازيد محاسبه مى كند شما را خداوند.
فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ ما كُنَّا غائِبِينَ.
همانا سوال مى كنيم مردمى را كه براى آنها رسول آمد و سوال