قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٦ - ب) در مسأله عبادت

نيستم مقدّرات حيات من بدست خداوند است اگر من از خود علم به غيب ميداشتم خوبى هاى دنيا را براى خود جلب مى كردم و هيچ بدى به من نمى رسيد در حالى كه مى بينيد چنين نيست، بلى فقط من بيم دهنده و مژده دهنده ام به مردمى كه ايمان مى آورند.

ب) در مسأله عبادت‌

سابقاً آياتى از نظر شما گذشت كه درآنها تصريح شده بود كه عبادت غير خدا جايز نيست و فقط خداوند است كه بايد پرستيده شود، گذشته از اين كه به عبادت كردن پيامبر اشارتى در قرآن نرفته در آيات زيادى تأكيد شده كه آن حضرت مانند ساير افراد مسلمان به عبادت خداوند مأمور بوده و خدا را پرستش مى نموده و تا حدى در عبادت سعى مى فرموده كه قرآن مى فرمايد: «طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى‌» (طه/ ١ و ٢) قرآن را بر تو نفرستاديم كه خود را به مشقّت بياندازى و به قسمى عبادت كنى و نماز بخوانى كه پاهايت ورم كند.

«وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى‌ فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً» (اسراء/ ٣٩) قرار ندهى با خدا معبود ديگرى را، پس افكنده‌