قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٧ - مبشّران استعمارى

اولًا: تبديل لفظ «الله» در جمله «الحمدلله» به لفظ «للرحمن» مستلزم فوت هزار ويك نكته است.

زيرا چنين معروف است كه لفظ «الله» اشاره بسوى جميع صفات كماليه ذات مقدس واجب الوجود است كه صدها مفاهيم عاليه و عناوين مهمّه در آن خوابيده ولى لفظ «رحمن» تنها دلالت بر صفت رحمت عامه دارد و صفت رحيم را كه حذف كرده اند دلالت بر رحمت خاصه دارد، و مسلماً نويسنده يا نويسندگان مسيحى از فرق دقيق رحمن و رحيم غافل بوده اند و خيال كرده اند كه اين دو كلمه يك معنى دارد!

ثانياً: كلمه عالمين را مى توان يكى از شاهكارى هاى قرآن دانست زيرا اين لفظ معناى وسيع عجيبى دارد كه مى توان جميع كهكشان ها را در آن داخل نمود وآن را شاهد بر بطلان هيأت بطلميوس كه در آن عصر بر همه افكار حكومت داشت دانست، و اگر كسى به تفسير «البرهان» مراجعه كند و رواياتى كه در تفسير اين كلمه وارد شده مطالعه كند، آن وقت به عظمت محيّرالعقول قرآن و آسمانى بودن آن بهتر متوجه مى شود.