١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤٢ - جستاری در باب منابع دادههای تاریخی کتاب الکافی

می‌شویم که این دو اسم مربوط به یک نفر است.[١]

روایات جعفر بن محمد کوفی در کتاب الکافی

پس از برررسی روایات وی در کتاب الکافی به این نتیجه می‌رسیم که شیخ کلینی گاه با یک واسطه و در موارد کمتری با دو واسطه از او نقل می‌کند. بیشتر منقولات او در الکافی از طریق علی بن محمد و احتمالاً از طریق کتاب او است. علی بن محمد رازی کلینی، صاحب کتاب اخبار القائم بوده است و شیخ کلینی از این کتاب نقل کرده است.[٢] برخی از منقولات کتاب‌های جعفر بن محمد کوفی، به خصوص آن دسته که مربوط به امام عسکری و امام زمان٨ بوده است، توسط علی بن محمد رازی در کتاب اخبار القائم نقل شده است و از این طریق وارد کتاب الکافی شده است.[٣]

او از جمله راویان نامه معروف امام صادق٧ به شیعیان است که در روضة الکافی ذکر شده است[٤] و غیر از موارد مذکور روایات اندکی را هم محمد بن یحیی و محمد بن حسن از او در باره علم امام و غیبت نقل کرده‌اند.[٥] در مجلدات مربوط به فروع الکافی نامی‌ از وی به میان نیامده است.

١٣. کتاب‌های سلمه بن خطاب

سلمة بن خطاب از اهالی اطراف ری و در امر حدیث ضعیف است. از جمله کتاب‌های او می‌توان به مقتل الحسین٧ و کتاب وفاة النبی٦ اشاره کرد. کتاب‌های او توسط احمد بن ادریس، سعد، حمیری و صفار روایت شده است.[٦] شیخ کلینی نزدیک به پنجاه روایت از وی نقل می‌کند.[٧] چهار روایت پشت سر هم در باره وفات پیامبر٦ با سند محمد بن یحیی از سلمه بن خطاب احتمالاً از کتاب وفاة النبی٦ او بوده است.[٨] سلمه نیز یکی از آنها را از کتاب سلیمان بن سماعه ضبی[٩] و دو مورد را از کتاب سیف بن


[١]. معجم رجال الحدیث، ج٥، ص٧٨؛ تهذیب المقال فی تنقیح کتاب الرجال، ج٤، ص ٤٢٢ _ ٤٦٣.

[٢]. رجال النجاشی، ص٢٦٠ و ٢٦١.

[٣]. الکافی، ج١، ص٣٢٥، ٣٢٦، ح٣و ج٤، ص٣٢٢ _ ٣٢٨.

[٤]. همان، ج٨، ص٢.

[٥]. همان، ج١، ص٢٥٤ و ٣٣٥.

[٦]. رجال النجاشی، ص١٨٧؛ الفهرست، طوسی، ص١٤٠.

[٧]. ترتیب اسانید کتاب الکافی، ص٣٧٨ _ ٣٧٩.

[٨]. الکافی، ج٣، ص٢٢١ _ ٢٢٢، ح٥ _ ٨.

[٩]. رجال النجاشی، ص١٨٤