علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٢٣ - اعتبار سنجی روايات فتنه بودن زنان
سعید خدری انذار به هر دو جنس مطرح شده است.[١]
البته این سؤال همچنان باقی است که مردها نیز از جهاتی از جمله جاذبههای جنسیتی برای زنان میتوانند وسیلۀ آزمایش قرار گیرند، پس چرا در روایات به فتنه بودن مردان برای زنان اشاره نشده است؟ لکن پرداختن بدان نیازمند پژوهشی مستقل بوده و خارج از موضوع این مقاله است.
٢-٤. تعارضنمایی فتنه بودن زنان با احادیث حب النساء
در گونه دوم روایات مورد بحث «دوستی زنان: حب النساء» یکی از مصادیق فتنه معرفی شده است.[٢] این در حالی است که در سایر روایات اسلامی دوست داشتن زنان از جلوههای اخلاق پیامبران،[٣] نشانه فزونی ایمان،[٤] یکی از سه محبوب حضرت محمد٦ از دنیا در کنار نماز و عطر،[٥] خیر کثیر بودن در زنان[٦] و از جمله عطایای اختصاصی هفتگانه اهل بیت[٧] بیان شده است. در برخی از جوامع حدیثی متقدم شیعه، چون الکافی و کتاب من لایحضره الفقیه بابی با عنوان «حب النساء» وجود دارد که روایات متعددی با مضمون نیک بودن دوست داشتن زنان ذیل آن گزارش شده است.[٨] شیخ حر عاملی نیز این روایات را ذیل باب «باب استحباب حب النساء المحللات و ...» [٩] گزارش کرده است. حال، در صورتی که زنان فتنه باشند، چگونه به دوستداری آنان توصیه شده و از جلوههای اخلاق پیامبرانه و نشانههای ایمانی افراد دانسته شده است؟ تعارضنمایی این دو دسته روایات چگونه قابل رفع است؟ برای حل تعارض و جمع این دو دسته از
[١]. «ما من صباح إلا و ملکان ینادیان: ویل للرجال من النساء، و ویل للنساء من الرجال!».
[٢]. روایت شماره دوم: «الْفِتَنُ ثَلَاثٌ حُبُ النِّسَاءِ وَ هُوَ سَیْفُ الشَّیْطَانِ ...» (الخصال، ج١، ص١١٣، ح٩١).
[٣]. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ٧: «مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِیَاءِ _ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِمْ _ حُبُّ النِّسَاءِ» (الکافی، ج٥، ص٣٢٠، ح١؛ تهذیب الاحکام، ج٧، ص٤٠٣).
[٤]. أَبِی عَبْدِ اللهِ٧ قَالَ: «مَا أَظُنُّ رَجُلاً یَزْدَادُ فِی الْإِیمَانِ خَیْراً إِلَّا ازْدَادَ حُبّاً لِلنِّسَاءِ» (الکافی، ج٥، ص٣٢٠، ح٢؛ من لا یحضره الفقیه، ج٣، ص٣٨٤).
[٥]." قال رسول الله٦: «حبب إلی من الدنیا النساء والطیب، وجعل قرة عینی فی الصلاة» (سنن النسائی، ج٧، ص٦١).
[٦]. ... ابا عبد الله٧ یقول: «أكثر الخیر فی النساء» (من لا یحضره الفقیه، ج٣، ص٣٨٥).
[٧]. "قال رسول الله٦: «أعطینا أهل البیت سبعة لم یعطهن أحد قبلنا، و لا یعطاها أحد بعدنا: الصباحة، و الفصاحة و السماحة، و الشجاعة، و الحلم، و العلم، و المحبة من النساء» (مستدرک الوسائل، ج١٤، ص١٥٧).
[٨]. الکافی، ج٥، ص٣٢٠، ح١؛ من لا یحضره الفقیه، ج٣، ص٣٨٤.
[٩]. وسائل الشیعه، ج٢٠، ص٢١.