منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٧٣ - احكام طلاق

٣) با او رابطه زناشوئى پيدا كند و بنابر احتياط واجب لازم است كه از راه قُبُل باشد، ولى خروج منى شرط نيست.

(مسأله ١٨٠٠) به طورى كه مُحَلّل اثر سه طلاق را از بين مى‌برد و زن سه طلاقه را بر شوهرش حلال مى‌كند، اثر يك طلاق و دو طلاق را نيز از بين مى‌برد، پس اگر مردى زنش را يك بار يا دو بار طلاق داده باشد و او با مرد ديگرى ازدواج كند واز او جدا شود، بر شوهر نخستين حلال مى‌شود و تا هنگامى كه پس از محلّل، سه بار طلاقش ندهد، بر او حرام نمى‌شود.

(مسأله ١٨٠١) اگر كسى زنش را سه بار طلاق دهد، و او با مرد ديگرى ازدواج كرد و از او جدا شد، اگر شوهر نخستين بار ديگر او را بگيرد و سه بار طلاق رجعى بدهد، باز هم احتياج به محلّل پيدا مى‌كند.

پس اگر با مرد ديگرى ازدواج كند و از او جدا شود و با شوهر نخستين ازدواج كند، اگر سه بار ديگر او را طلاق دهد، پس از طلاق نهم بر او حرام ابدى مى‌شود، و با هيچ راه ديگرى بر او حلال نمى‌شود.

(مسأله ١٨٠٢) اگر مرد در ايّام عدّه طلاق رجعى كارى انجام بدهد كه از آن بازگشت فهميده شود، كفايت مى‌كند، مثل اينكه او را ببوسد و يا به نيّت بازگشت به او دست بزند يا با او رابطه زناشوئى برقرار كند براى بازگشت كفايت مى‌كند ونيازى به عقد جديد ندارد. ولى اگر اين كارها را بدون قصد بازگشت انجام دهد، بازگشت حاصل نمى‌شود، مگر در مورد رابطه زناشوئى كه در مسأله بعدى بيان مى‌شود.

(مسأله ١٨٠٣) اگر انسان در ايّام عدّه با زنى كه او را طلاق رجعى داده، همبستر شود، در اينجا چند صورت است:

١) اگر اين كار از روى اراده و اختيار، با توجّه به اينكه او در حال عده است، انجام شود، اين به معناى بازگشت است، اگرچه با اين عمل قصد بازگشت نكرده باشد.