منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٣٠ - سجده سهو و قضاى اجزاى فراموش شده

(مسأله ٦٥٨) غير از تشهّد آخر و سجده واحده، ديگر اجزاى فراموش شده نماز قضا ندارد.

(مسأله ٦٥٩) همه شرايط سجده نماز، در قضاى سجده فراموش شده نيز لازم است، و همه شرايط تشهّد نماز نيز در قضاى تشهّد فراموش شده لازم است.

(مسأله ٦٦٠) در چند مورد سجده سهو واجب است:

١) سخن بى‌جا، كم يا زياد، سهوا باشد، و يا عمدا، به خيال اين كه از نماز فارغ شده است، همانند كسى كه در غير محلّ سلام، سلام داده باشد.

٢) براى فراموش كردن تشهّد اوّل، و بنابر احتياط واجب براى تشهّد آخر.

٣) سلام بى‌جا، اگر همراه با تشهّد و متّصل به آن باشد. و بنابر احتياط واجب براى زيادى سلام تنها.

٤) شك ميان چهار و پنج كه بعد از اكمال سجده دوّم باشد.

٥) به جا آوردن چيزى در حال قيام كه مى‌بايست در حال نشسته انجام دهد، همانند كسى كه در حال ايستاده تشهّد بخواند، و يا چيزى را كه مى‌بايست ايستاده انجام دهد، در حال نشسته انجام بدهد.

(مسأله ٦٦١) كسى كه قدرت بر ايستادن دارد، اگر اشتباها تكبيره‌الاحرام را در حال نشسته بگويد، نمازش باطل است.