منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥٠ - احكام ميّت

(مسأله ٢٠٢) مستحب است به هنگام شهادت دادن بر عقايد حقّه و توصيه به آنها، كسانى را كه در آنجا حضور دارند شاهد بگيرد.

(مسأله ٢٠٣) مستحب است به كسى كه در حال احتضار است عقايد حقّه را تلقين كنند تا آنها را بر زبان جارى سازد.

(مسأله ٢٠٤) مستحب است آخرين كلمه‌اى كه بر زبان انسان جارى مى‌شود، كلمه طيّبه «لا اله الّا اللّه» باشد، كه بر اساس روايات معتبر حضرت رسول اكرم‌i ميفرمايد: لقنوا موتاكم لا اله الا الله فان من كان آخر كلامه لا اله الا الله دخلالجنة وچنين شخصى اهل بهشت است ([٨]).

(مسأله ٢٠٥) مستحب است پس از مرگ به بستن چشمها، چانه و دهان ميت اقدام شود، دستها و پاهايش را دراز كنند و پارچه‌اى به رويش بيندازند.

(مسأله ٢٠٦) اقدام كردن به غسل و كفن و دفن و ديگر امور مربوط به مرده مؤمن بر همگان «واجب كفائى» است، پس اگر عدّه‌اى به اين كار اقدام نمايند از ديگران ساقط مى‌شود و اگر كسى انجام ندهد همگان گنهكار مى‌شوند.

(مسأله ٢٠٧) اقدام كردن به اين امور حتما بايد با اجازه ولى ميّت باشد، كه همان وارث اوست، و در ميان وارثان هر طبقه‌اى كه در ارث مقدم است، از نظر اجازه نيز مقدم مى‌باشد.

(مسأله ٢٠٨) مرد نسبت به همسر از همه شايسته‌تر است.

(مسأله ٢٠٩) اگر مراجعه كردن به وارث طبقه قبلى ممكن نباشد، به طبقه بعدى مراجعه مى‌شود و از او اجازه تحصيل مى‌گردد.

(مسأله ٢١٠) اگر ميت ولىّ نداشته باشد و يا دسترسى به او نباشد، هر كسى مى‌تواند نسبت به كفن و دفن او اقدام كند و احتياج به اجازه حاكم شرع نيست، مگر به هنگام بروز اختلاف كه بايد به حاكم شرع مراجعه كرد.

(مسأله ٢١١) اگر ميّت وصيّت كرده باشد كه جز ولى، شخص ديگرى‌

[٨] ( ١) وسايل الشيعة ٣٦ ابواب الاحتضار.