منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤١ - احكام حيض

آن ثابت است، از وضو كفايت مى‌كند.[٧]

(مسأله ١٣٥) كسى كه مى‌خواهد چندين غسل واجب، مستحب، يا واجب و مستحب انجام دهد، مى‌تواند به نيّت همه آنها يك غسل انجام دهد.

(مسأله ١٣٦) اگر كسى شك كند كه آيا جنب شده يا نه؟ به شك خود اعتنا نمى‌كند و بنا را بر عدم جنابت مى‌گذارد.

(مسأله ١٣٧) كسى كه مى‌داند جنب شده، ولى شك مى‌كند كه غسل كرده يا نه؟ بايد غسل كند، اگر چه عادتش اين بوده كه همواره بعد از جنابت بلافاصله غسل مى‌كرد. مگر اين كه شك او به وسوسه برگردد كه در اين صورت به شك خود اعتنانكرده و بنا را بر طهارت بگذارد.

احكام حيض‌

با خونى كه در زن‌ها با طبيعت حال خود، از رَحِم بيرون مى آيد، حكم حيض جارى مى‌شود.

(مسأله ١٣٨) هر خونى كه دختر پيش از كامل شدن نُه سال قمرى و يا بعد از سنّ يائسگى ببيند حيض نيست.

(مسأله ١٣٩) سنّ يائسگى در زنان قرشى (سيّده) شصت سال و در غير قرشى پنجاه سال قمرى است.

(مسأله ١٤٠) كمترين مدّت حيض سه روز و بيشترين مدّت آن ده روز مى‌باشد. و حكم زن حامله بعدا بيان مى‌شود.

(مسأله ١٤١) كمترين مدت پاكى بين دو حيض ده روز است.

(مسأله ١٤٢) منظور از روز ٢٤ ساعت مى‌باشد، نه سپيدى روز.

(مسأله ١٤٣) در سه روزى كه حدّاقل ايّام حيض است، به صورت پى در

[٧] ( ١) تعدادى از غسلهايى كه مشروعيّت آنها نزد ما ثابت است در فصل دهم، زير عنوان« غسلهاى مستحب» بيان خواهد شد.