منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٩ - احكام غسل جنابت

(مسأله ١١٦) آبى كه به هنگام ملاعبه از انسان خارج مى‌شود، پاك است و حكم منى را ندارد.

(مسأله ١١٧) بيرون آمدن منى از انسان سالم هميشه همراه با جهش، سستى بدن و از روى شهوت مى‌باشد، ولى در شخص مريض اگر همراه با شهوت باشد كافى است و در حكم جنب مى‌باشد.

(مسأله ١١٨) اگر در خواب با جهش و از روى شهوت بيرون آيد در حكم جنب است، ولى اگر در جهش آن شك كند و اندك بودن آن نشانه نداشتن جهش باشد، غسل كردن بر او واجب نمى‌شود.

(مسأله ١١٩) منى از زنها منحصرا در اوج شهوت بيرون مى‌آيد، پس آنچه پيش از رسيدن به اوج از آنها خارج شود منى نيست.

(مسأله ١٢٠) به هنگام آميزش با همسر، اگر به مقدار حشفه داخل شود، حكم جنابت بر هر دو جارى مى‌شود.

(مسأله ١٢١) اگر به همين مقدار در دُبر مرد يا زن داخل شود، بنابر احتياط واجب براى هر يك از آنها حكم جنابت جارى مى‌شود.

(مسأله ١٢٢) حكم جنابت فقط با غسل بر طرف مى‌شود.

(مسأله ١٢٣) شخص جنب حق ورود يا عبور از مسجد الحرام و مسجد النّبى را ندارد و براى او حرام است، ولى از ديگر مساجد مى‌تواند عبور كند، و در حال عبور چيزى از آنجا بردارد و يا در آنجا بگذارد، ولى نمى‌تواند توقّف نمايد.

(مسأله ١٢٤) حرم رسول اكرم و ائمّه اطهار بنابر احتياط واجب در حكم مساجد است و اگر كسى ناگزير از ورود شود، بايد به عبور اكتفا كند و درنگ نكند، ولى در رواقهاى اطراف، كه جدا از ساختمان اصلى حرم مى‌باشند، مى‌تواندتوقّف كند.

(مسأله ١٢٥) بر شخص جنب خواندن چهار آيه‌اى كه سجده واجب دارند،