منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٨ - احكام غسل جنابت

نمى‌تواند

پيش‌بينى كند، براى نماز ظهر و عصر يك وضو مى‌گيرد، با يك اذان و دو اقامه، آنها را ادا مى‌كند. همچنين نماز مغرب و عشا را. ولى اگر در ميان آنها فاصله بيندازد، براى هر يكى يك وضو بگيرد براى ديگر نمازهاى واجبى يا مستحبّى كه وقت آنها تنگ باشد، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد.

(مسأله ١١١) كسى كه نمى‌تواند غائط خود را كنترل كند و فرصتى پيش نمى‌آيد كه وضو بگيرد و قسمتى از نماز را با طهارت بخواند، بايد براى هر نمازى يك وضو بگيرد.

(مسأله ١١٢) كسانى كه به يكى از اين دو بيمارى مبتلا هستند، بايد در حدّ توان، از سرايت كردن نجاست به بدن و لباس خود جلوگيرى كنند.

(مسأله ١١٣) كسى كه مبتلا به سلس البول يا غائط است، لازم است با آويختن كيسه و قرار دادن پنبه و امثال آن، از سرايت آن جلوگيرى كند و زنان مستحاضه نيز با بستن پارچه‌اى به خود، از سرايت كردن آن جلوگيرى كنند و بنابر احتياطواجب بايد براى هر نمازى خود را تطهير كنند، ولى هنگامى كه دو نماز را با يك وضو جمع مى‌كنند، يك بار تطهير براى دو نماز كافى است.

احكام غسل جنابت‌

جنابت به دو شكل روى مى‌دهد:

١- بيرون آمدن منى از مرد، در خواب يا بيدارى.

٢- رابطه جنسى، اگر چه منى هم بيرون نيايد.

(مسأله ١١٤) اگر ذرّات منى در مجرا باقى مانده باشد و پس از غسل از او بيرون آيد، باز هم حكم جنابت بر او عارض مى‌شود.

(مسأله ١١٥) اگر در خواب يا بيدارى از زنان منى بيرون بيايد، بنابر احتياط واجب بايد بدن و لباسش را تطهير كند، سپس غسل كند و براى نماز وضو هم بگيرد.