منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٦١ - احكام اولاد

(مسأله ١٧٣٠) برترين نامها، نام پيامبران و افضل آنها «محمّد» مى‌باشد.

(مسأله ١٧٣١) مستحب است كه پسر بچه را در روز هفتم ختنه كنند و تأخير انداختن آن از روز هفتم مكروه است.

(مسأله ١٧٣٢) كسى كه ختنه نشده به حد بلوغ برسد، بر خودش واجب است ختنه كند.

(مسأله ١٧٣٣) براى كودك مستحب مؤكد است كه در روز هفتم عقيقه ذبح شود، و اگر در روز هفتم نشد بعدها انجام شود. و اگر كسى به حد تكليف رسيد و نمى‌داند كه براى او عقيقه ذبح شده يا نه؟ مستحب است كه براى خودش عقيقهذبح كند.

(مسأله ١٧٣٤) از برخى روايات استفاده مى‌شود كه مستحب است انسان براى خودش عقيقه ذبح كند، اگرچه بداند كه در كودكى برايش عقيقه ذبح شده است.

(مسأله ١٧٣٥) عقيقه ممكن است گوسفند، گاو يا شتر باشد، و بهتر است كه قوچ باشد، به خصوص براى پسر بچه، و هر چه چاق‌تر باشد بهتر است.[٢٧]

(مسأله ١٧٣٦) بهترين دايه براى بچه شيرخوار مادر اوست، اميرالمؤمنان مى‌فرمايد: «هيچ شيرى براى بچه شيرخوار، از شير مادر پر بركت‌تر نمى‌باشد».

(مسأله ١٧٣٧) مادر را نمى‌توان براى شير دادن مجبور كرد، و مى‌تواند كه براى آن مطالبه اجرت نمايد. پس اگر بچه مال دارد، از مال خودش، اگر ندارد از مال پدرش، اگر او نيز مال ندارد، از مال كسى كه نفقه كودك بر عهده اوست، اجرت شيرپرداخت مى‌شود.

(مسأله ١٧٣٨) شير دادن كامل از نظر شرع مقدّس دو سال است و بيش‌تر از آن مانعى ندارد و حداقل آن ٢١ ماه است، و كمتر از آن جايز ولى مكروه مى‌باشد.

[٢٧] ( ١) عقيقه داراى شرايطى است كه براى اطلاع از آن به مفاتيح الجنان رجوع شود.