منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٥٧ - حقوق زنا شويي

نزديكى كردن و يا طلاق دادن وادار مى‌كند. ولى اگر اين كار به جهت ناتوانى، مسافرت و امثالآنها باشد، زن حق شكايت ندارد.

(مسأله ١٧٠٩) زن بايد در برابر همه كامجوئيهاى شوهر تسليم شود، به جز نزديكى از دبر، كه مى‌تواند آن را نپذيرد. و بايد موجبات تنفّر را از بين ببرد و با اقسام خوشبو كننده‌ها و آرايشيهايى كه شوهرش برايش فراهم مى‌كند، خود را بيارايد، وزمينه را براى خواسته‌هاى همسرش فراهم نمايد.

(مسأله ١٧١٠) بيرون رفتن زن از خانه شوهرش بدون اذن او يا) رضايت او جايز نيست، مگر اينكه براى درمان و امثال آن ناگزير شود، كه اگر ترك كند به ضرر مى‌افتد، و يا براى اداى واجب، مانند حَجّ واجب باشد.

(مسأله ١٧١١) اگر شوهرى همسرش را از خانه بيرون كند و او در منزل ديگرى مستقر شود، ظاهر اين است كه بيرون رفتنش از آن منزل بدون اذن شوهر مانعى ندارد.

(مسأله ١٧١٢) اگر همسرى ناشزه شود و حقوق شوهرش را ادا نكند، شوهر مى‌تواند او را موعظه كند، اگر موعظه سود نبخشد، در رختخواب به او پشت كند، اگر آنهم مؤثر نباشد، مى‌تواند در حدّى كه خونى نشود و استخوانش نشكند، او راتأديب كند.

(مسأله ١٧١٣) اگر مرد حقوق همسرش را ادا نكند، زن نمى‌تواند ناشزه شود و از حقوق شوهرش امتناع كند، بلكه او مى‌تواند يكى از دو راه را در پيش بگيرد:

١) شكايت به نزد حاكم شرع ببرد، تا او را به اداى حق همسرش وادار كند، و اگر خوددارى كند او را تعزير نمايد، و در صورت مطالبه طلاق از سوى زن، او را وادار به طلاق كند، و اگر امتناع كند خودش طلاق دهد.

٢) از برخى از حقوق خود چشم پوشى كند، مثلًا از حق شب خود بگذرد، تا به اين وسيله از بحرانى شدن اوضاع جلوگيرى كند، تا به طلاق منجر نشود.