منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٣٦ - احكام خريد و فروش ميوجات، غلّات و سبزيجات

است اگرچه بهتر است كه در مورد آن مصالحه شود، امّا فروش ريشه‌هاى آن مطلقا جايزاست، اگرچه شكل گرفتن چيزى از ميوه‌هاى آن معلوم نباشد.

(مسأله ١١٦٢) اگر دو نفر در نخل، درخت يا زراعتى شريك باشند، يكى از آنها مى‌تواند سهم شريكش را از محصول آن به مبلغ معين و يا مقدار معينى بپذيرد. پس از توافق شريكش آن مبلغ و يا آن مقدار را از او طلبكار مى‌شود، خواه سهمش ازمحصول همان مقدار بشود، يا بيشتر و يا كمتر.

(مسأله ١١٦٣) شخص عابر كه از باغ و يا جاليز عبور مى‌كند مى‌تواند از ميوه آن استفاده كند، به شرط اينكه ضرر نزند، و پرخورى نكند، شاخه‌هاى درخت را نشكند و بوته‌هاى جاليز را پايمال نكند.

(مسأله ١١٦٤) در جواز استفاده عابر از حق المارّه، فرق نمى‌كند كه از اوّل بداند كه چنين ميوه‌اى در سر راهش هست و يا به هنگام عبور بر آن توجه كند، در هر دو صورت مى‌تواند از آن استفاده كند.

(مسأله ١١٦٥) شخص عابر حق ندارد كه چيزى از ميوه باغ و بستان را با خودش ببرد، و اگر چنين كارى را انجام دهد ضامن است.

(مسأله ١١٦٦) شخص عابر مى‌تواند از ميوه‌هايى كه احتياج به پوست كندن دارد استفاده كند، ولى حق ندارد از ميوه‌اى كه معمولًا پس از پخته شدن مورد استفاده قرار مى‌گيرد، بخورد، اگرچه براى پختن آن وقت صرف كرده باشد.