منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٦٩ - زكات غلّات

ضامن زكات آنها نمى‌باشد، اگر چه اين تصرّف بيش از حدّ متعارف باشد.

(مسأله ٨٥١) اگر مالك بعد از تعلّق زكات بر غلّات بميرد، زكات بر عين آنها ثابت مى‌شود، و بايد ورثه او نخست زكات را از آن خارج كنند، سپس سهم خود را جدا كنند.

(مسأله ٨٥٢) پس از پرداختن زكات خرما، انگور، گندم، جو اگر سالها اين اجناس در نزد مالك بماند ديگر زكات مجدد به آنها تعلق نمى گيرد واگر چه همه شرايط وجوب را دارا باشد.

(مسأله ٨٥٣) طلا، نقره، شتر، گاو و گوسفند، اگر سالها در نزد مالك بماند، همه ساله زكات بر آنها تعلّق مى‌گيرد، تا هنگامى كه از حدّ نصاب بيفتد و يا يكى از شرايط وجوب زكات از بين برود.

(مسأله ٨٥٤) مالياتهائى كه دولت به شكلهاى مختلف از كشاورزان مى‌گيرد، از محصول كسر نمى‌شود، ولى اگر قسمتى از خود غلّات به زور غصب شود، زكات آن مقدار ساقط مى‌شود.

(مسأله ٨٥٥) در مورد «مزارعه» يعنى در موردى كه صاحب زمين با كشاورز قرارداد بسته كه زمين را در اختيار او بگذارد، او نيز زراعت كند، مقدارى از حاصل از آنِ مالك و قسمتى هم از آنِ كشاورز باشد، هر كدام از مالك و زارع كه سهمش بهمقدار نصاب باشد، زكات سهم خودش را مى‌پردازد.

(مسأله ٨٥٦) اگر زراعتى با آب باران، رودخانه و چشمه، بدون استفاده از وسايل آبيارى، سيراب و يا ريشه‌هاى آن از آبهاى زيرزمينى استفاده مى‌كند، زكات آن يك دهم مى‌باشد.

(مسأله ٨٥٧) اگر زراعتى به وسيله سطل، دولاب، تلمبه، موتور و امثال آن از ابزار و ادوات آبيارى سيراب مى‌شود، زكات آن يك بيستم است.

(مسأله ٨٥٨) اگر زراعتى هم به وسيله دست و هم به وسيله باران و امثال آن آبيارى مى‌شود، زكات آن نيز به صورت نصف نصف حساب مى‌شود، يعنى سه‌