منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٦٦ - ٢- مسكوك باشند

از علف صحرا استفاده كند، اگر چه صحرا ملك شخصى باشد و در مقابل پرداخت مبلغاجازه چريدن داشته باشد. پس ميزان چريدن از علف خود روى بيابان است.

(مسأله ٨٣٧) اگر علف بيابان را بچينند و به محل نگهدارى دام بياورند و در محل بسته از علف بيابان به او علوفه بدهند، زكات واجب نمى‌شود.

(مسأله ٨٣٨) به حيوانى زكات تعلّق مى‌گيرد كه در طول سال از علف بيابان بچرد، ولى اگر در طول سال يكى دو مرتبه اتّفاق بيفتد كه از علف چيده شده استفاده كند، مانعى ندارد.

٣- ابزار كار نباشد

(مسأله ٨٣٩) اگر گاوى وسيله شخم زدن يا وسيله بار كشى باشد، به آن زكات تعلّق نمى‌گيرد.

(مسأله ٨٤٠) حيوانى كه در طول سال بيكار است، اگر تصادفا يكى دو بار از آن استفاده بشود، زكات به آن تعلّق مى‌گيرد.

٤- به حدّ نصاب برسد

(مسأله ٨٤١) شتر ١٢ نصاب دارد:

١) پنج شتر كه زكاتش يك گوسفند است.

٢) ده شتر كه زكاتش دو گوسفند است.

٣) پانزده شتر كه زكاتش سه گوسفند است.

٤) بيست شتر كه زكاتش چهار گوسفند است.

٥) بيست و پنج شتر كه زكاتش پنج گوسفند است.

(مسأله ٨٤٢) گوسفندى كه به عنوان زكات در موارد پنجگانه پرداخت مى‌شود، بنابر احتياط واجب حتما بايد يك سالش تمام شده، وارد سال دوّم شده باشد، و اگر به جاى گوسفند، بز داده شود بايد وارد سال سوم شده باشد.

٦) بيست و شش شتر، كه زكاتش يك شتر ماده‌اى است كه وارد سال دوّم شده باشد.