شرح چهل حديث( اربعين حديث) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٧٨ - فصل در بيان آنكه ولايت اهل بيت شرط قبولى اعمال است
كثيره معلوم شود، مثل روايتى كه در باب عدم وجوب قضاى «مستبصر» اعمال خود را مذكور است كه غير زكات- كه به واسطه آنكه به غير اهلش در زمان ضلالتش داده است- ساير اعمال را قضا نكند و خداوند به او اجر دهد. [١] و در روايت ديگر است كه «اعمال ديگر از قبيل صلاة و صوم و حج و صدقه به شما ملحق شود و دنبال شما بيايد، ولى زكات را چون به غير اهلش دادى بايد باز به محل خود بدهى.» [٢] و در بعض روايات است كه اعمال را روز پنجشنبه به رسول خدا (ص) عرضه مىدارند، و در روز عرفه حق تعالى به آنها توجه فرمايد و همه را هباء منثورا قرار مىدهد. سؤال مىكند عمل چه اشخاصى را چنين مىكند؟ [مىفرمايد] اعمال مبغض ما و مبغض شيعيان ما [٣]. و اين دلالت بر صحت و عدم قبول دارد، چنانچه واضح است. در هر صورت اين بحث از وظيفه ما خارج است. و الحمد للّه أوّلا و آخرا.
[١] روايت بريد بن معاويه از امام صادق (ع) وسائل الشيعة، ج ١، ص ٩٧، «كتاب الطهارة»، باب ٣١ از «ابواب مقدمة العبادات»، حديث ١.
[٢] محمد بن حكيم از امام صادق (ع) روايت كند: ... أمّا الصّلاة و الصّوم و الصّدقة، فإنّ اللّه يتبعكما ذلك و يلحق بكما، و أمّا الزكاة فلا لأنّكما أبعدتما حقّ امرء مسلم، و أعطيتماه غيره. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٩٧، «كتاب الطهارة»، باب ٣١ از «أبواب مقدّمة العبادات».
[٣] مراد روايت امام صادق (ع) است كه فرموده: إنّ أعمال العباد تعرض كلّ خميس على رسول اللّه، صلّى اللّه عليه و آله، فإذا كان يوم عرفة، هبط الرّبّ تبارك و تعالى، و هو قول اللّه تبارك و تعالى: «و قدمنا إلى ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا.» فقلت: جعلت فداك، أعمال من هذه؟ قال: أعمال مبغضينا و مبغضي شيعتنا.
بحار الأنوار، ج ٢٣، ص ٣٤٥، «كتاب الإمامة»، باب ٢٠، حديث ٣٧.