جنایتی نکرده و بچهای به دنیا نیاورده است. حالا یک کسی این حرف را میزند که بچه به دنیا آوردن را جنایت میداند. در اینجا دیگر صحبت از اینکه ما مسئول نسل آینده هستیم و یا باید زمینه را برای نسل آینده فراهم کنیم، غلط است. اما کسی که میگوید ما مسئول نسل آینده هستیم، باید حق نسل آینده بر ما را توضیح بدهد که این حق چیست؟.

حقوق از اینجا ناشی میشود که دنیا خدا دارد و جریانی که در دنیا هست به سوی یک غایت و هدفی است، یعنی خلقت به سوی هدفی پیش میرود. اگر دنیا دنیای تصادف باشد، همه حرفها غلط است. اینها از یک طرف میگویند دنیا دنیای تصادف است، افراد بشر که به وجود آمدهاند با تغییرات تصادفی به وجود آمدهاند، و وقتی میپرسیم آیا خلقت و طبیعت رو به یک هدفی جلو میرود؟ میگویند نه، اصلًا هدف یعنی چه؟! اساساً علت غایی در دنیا نیست؛ و از طرف دیگر میگویند ما مسئول نسل آینده هستیم، در صورتی که مسئولیت نسل آینده و این حرفها همه بر این اساس است که دنیا نظام حکیمانهای دارد و این خلقت به سوی هدفهایی پیش میرود، به این ترتیب که چون دنیا به سوی هدفهایی پیش میرود، حق را خود خلقت به وجود آورده است. آنوقت ما در مقابل خلقت مسئولیت داریم.

خلقت به ما میگوید به همان دلیلی که در تو جهازات تناسلی وجود دارد، به همان دلیل که در تو رغبت طبیعی [به جنس مخالف] وجود دارد، تو را ساختهام برای اینکه نسل آینده به وجود بیاید، یعنی من حقی از نسل آینده بر تو قرار دادهام. و الّا اگر این مطلب نباشد، پس نسل آینده بر ما حق دارد یعنی چه؟!.

تازه من به نسل آینده کاری ندارم، نسل حاضر را در نظر میگیرم. پدر و فرزند کوچکش را در نظر میگیرم. آیا فرزند کوچک بر پدر حق دارد یا نه؟ آیا شما میتوانید در دنیا کسی را پیدا کنید که بگوید این بچه کوچک بر این پدر و مادر حقی ندارد؟ بلکه همه میگویند حالا که این بچه را به وجود آوردهای، مجبوری که او را بزرگ کنی. پس این بچه حق دارد. بعد این سؤال پیش میآید که حق این بچه از کجا پیدا شد؟ آیا جز این است که بگوییم دستگاه خلقت افراد را به هم مربوط کرده و این حقی است که خداوند عالم در متن خلقت در میان افراد بر عهده یکدیگر قرار داده است؟ گویی خدا میگوید به همان دلیلی که در وجود تو یک عاطفه پدری و در وجود همسرت یک عاطفه مادری قرار دادهام، یک اولویتی میان شما و این