٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

نشست علمى - مركز فقهى ائمه اطهار(ع) - الصفحة ٤٦ - ويژگىهاى مكتب اصولى حوزه علميه قم

است. قضاياى خارجيه آقا ضياء قضاياى جزئيه است، قضاياى خارجيه نائينى ... خود آنها اختلاف دارند در فهم قضاياى حقيقيه و خارجيه.

س: در بسيارى از آثار فقهاى مكتب نجف مثل‌ آيتالله خوئى، تعابير بسيار روان‌تر از آثار انديشمندان حوزه قم مثل مرحوم امام است و همچنين بهره‌گيرى از امور فلسفى و عقلى محض در مثل آثار مرحوم امام وجود دارد و حال آن كه نظر جنابعالى اين بود كه حوزه نجف تعقيدى داشت كه در حوزه قم برطرف شد و حوزه قم اصول را از فلسفه به نحو مطلوب جداسازى كرد كه در نجف اين گونه نبود.

ج: من معتقدم روان‌نويسى در قم شروع شد يعنى مقارن مرحوم آخوند، در قم آقاى حاج شيخ عبدالكريم شروع كرد. امام خمينى و ... فلسفه را جدا كردند. مرتب امام خمينى در مبحث صحيح و أعم و ... مى‌گويد اين را اشتباه نكنيد، اينجا جاى اعتباريات است، واقعيات نيست! صلات يك ماهيت واقعيه ندارد كه با مباحثى كه در نجف مطرح شده است مطرح بشود، حتى در كتاب البيع كه در نجف تدريس كردند همين حرف را زده‌اند. اما آقاى خوئى اگر فلسفه را جدا كرده است يك كلام سنتى را وارد كرده است، اين را توجه داشته باشيد. آقاى خوئى يك متكلم است در مقابل يك فيلسوف، آقاى‌

خوئى دفاع مى‌كند از ترجيح بلا مرجّح كه هيچ فيلسوفى اين‌