مختلف را مطرح كرده ام. بنابراين توجه داشته باشيد كه ما فرزند خواندگى را به طور كامل همانند كشور فرانسه نمى‌پذيريم و هنوز هم به حد اضطرار نرسيديم تا بخواهيم از اين راه برخى احكام مانند محرميت و ... را حل كنيم پس بهترين راه به نظر ما همان عقد و قرارداد است كه ضمن آن شرايطى مثل پرداخت نفقه مطرح شود. البته در عقد سه اعتبار بايد رعايت شود: اعتبار متعاقدين، اعتبار عقلا و اعتبار شرع در اينجا متعاقدين به اينكه شرايط انعقاد عقد همچون قصد و رضا و همچنين اعتبار عقل به اينكه به اين عمل ارزش و اعتبار دهند وجود دارد اما آيا اعتبار شرع هم موجود است؟ توضيح اينكه گاهى ممكن است اعتبار متعاقدين و عقل وجود داشته باشد اما اعتبار شرع نباشد، مثلًا ربا مسأله‌اى است كه طرفين اعتبار عقد كرده و عقلا هم تأييد مى‌كنند اما شرع از آن نهى كرده مگر در مورد خاص (لا ربا بين الولد و الوالد و بين الزوج و الزوجه). در مورد فرزندخواندگى بايد بگوييم كه روايات بسيار و سيره نبوى در تاييد آن داريم. زمانى كه وضع اقتصادى ابوطالب نامناسب بود پيامبر اكرم (ص) به عمويشان عباس گفتند كه ابوطالب از لحاظ اقتصادى در فقر بوده و اولاد زيادى دارد هر كدام از ما يكى از فرزندان ايشان را حضانت و سرپرستى كنيم. در نهايت پيامبر (ص) سرپرستى اميرالمؤمنين على بن ابى طالب و عباس سرپرستى جعفربن ابيطالب را بر عهده گرفتند. اگر چه نص صريح آيه قرآن اين است كه تبنى و فرزندخواندگى قبول نيست، اما به اعتقاد بنده آيه شريفه‌