اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٧٢ - اعلام رسمی احیای کاپیتولاسیون

خدمات خود از دولت ایران حقوق می گیرند، مشمول کنوانسیون خواهند شد. کارکنانی که به این

صورت حقوق نمی گیرند، مشمول یادداشت شماره ٩٧٦٢ وزارت امور خارجه می باشند.

ه این واقعیت که دولت ایالات متحده هنوز کنوانسیون وین را تصویب نکرده است، از لحاظ

قانونی ربطی به این مسئله ندارد. ماده ٤٧ کنوانسیون این گونه مقرر می دارد که: «دولت پذیرنده( در

این مورد ایران) در اجرای مقررات این کنوانسیون، تبعیضی بین دولتها قائل نخواهد شد».مفاد این ماده،

مندرج در بند٢ (الف) مقرر می دارد که موارد زیر تبعیض تلقی نخواهد شد: اگر دولت پذیرنده(ایران)

یکی از مقررات این کنوانسیون را به طور محدود اجراء کند به این علت که دولت فرستنده(آمریکا)

نسبت به هیئت (ایران) در این مورد محدودیت قائل شده باشد، این ماده به طور واضحی اجازه این امر

را می دهد ولی اجباری نیست. و یادداشتهای شماره ٩٧٦٠ و ٩٧٦٢ وزارت امور خارجه، مصونیتها و

معافیتهای ماده ٣٧ را بدون قید و شرط اعطاء می کند و بدین وسیله بیانگر نیت دولت شاهنشاهی مبنی

بر این امر است که این دولت خواستار هیچ گونه محدودیتی در کاربرد آن نمی باشد.

٢ این موضوع متضمن معامله متقابل نیست، ولی سفارت مایل است به وزارت امور خارجه

اطلاع دهد که دولت آمریکا در اعطاء مصونیتها محدودیتی به کار نمی برد. افراد سیاسی خارجی که

ایالات متحده استوار نامه های آنها را معتبر دانسته و همراهان آنان را تأیید کرده است، از بازداشت و

زندانی شدن مصون هستند، کالاها و اموالشان را نمی توان توقیف یا ضبط کرد. هر کسی که علیه

اینگونه کارمندان دیپلماتیک یا همراهانشان و یا علیه کالاها و اموالشان تعقیب قانونی اعمال نماید یا

هر کسی که به یک کارمند دیپلماتیک حمله نماید به جریمه و زندان محکوم خواهد شد (٢٢ ایالات

متحده، کد ٢٥٤ ٢٥٢).

موضع دولت ایالات متحده این است که بجز اتباع و ساکنان دائمی ایالات متحده، مصونیت رئیس

هیئت دیپلماتیک شامل کلیه اعضای هیئت و از جمله کارمندان اداری که جزء کارمندان دیپلماتیک

نیستند، می شود.

سفارت موقع را برای تجدید احترام به وزارت امور خارجه شاهنشاهی مغتنم می شمارد.

سند شماره (٦٥)

طبقه بندی نشدهتاریخ ١٥/١٢/١٣٤٣ ٦ مارس ١٩٦٥

از: وزارت امور خارجه ایران دایره تشریفاتبه: نمایندگیهای سیاسی خارجی مقیم ایران

یادداشت

تشریفات وزارت امور خارجه شاهنشاهی با اظهار تعارفات خود به نمایندگیهای سیاسی خارجی

مقیم دربار شاهنشاهی احتراما اظهار می دارد:

دولت شاهنشاهی ایران از تاریخ چهاردهم اسفند ١٣٤٣ برابر پنجم مارس ١٩٦٥ مقررات و قواعد

قرارداد وین راجع به روابط سیاسی مورخ ١٨ آوریل ١٩٦١ را در روابط خود با نمایندگیهای سیاسی

کشورهایی که این قرارداد را با توجه به ماده پنجاه و یکم آن تصویب کرده اند، رعایت خواهد نمود.

موقع را برای تجدید احترام مغتنم می شمارد.