اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٦١٢ - شمول کنوانسیون وین به وضعیت پرسنل نظامی آمریکا در ایران

٢ یادداشت شماره ٨٢٩٦ وزارت خارجه اظهار می دارد که «مطالعات لازم به عمل آمده و

نتیجه این مطالعات به استحضار آن سفارت کبری رسیده است. یعنی اینکه موافقتنامه بین المللی وین،

بعد از تصویب آن توسط قوه مقننه ایران، شامل حال اعضای هیئتهای مستشاری نظامی دولت ایالات

متحده در ایران که در استخدام وزارت جنگ ایران هستند، نخواهد شد. و یک مجوز حقوقی جداگانه

لازم است. علیهذا قرار شد، هنگام تقدیم موافقتنامه بین المللی وین به مجلسین، شرح لازم نیز ضمیمه

آن گردد تا بدین ترتیب رئیس و اعضای هیئتهای مستشاری نظامی در ایران از امتیازات، مصونیتها و

معافیتهایی که (تحت کنوانسیون وین) فراهم می گردند، برخوردار شوند.»

به اعتقاد ما، یادداشت ٨٢٩٦ تلویحا اشاره می کرد که هیچ مشکلی بر سر راه توسعه حوزه

امتیازات کنوانسیون وین به پرسنل نظامی آمریکا، بجز در مواردی که ممکن است چنین پرسنلی

توسط دولت ایران به استخدام درآیند، وجود ندارد.

٣ یادداشت مورخ ١١ مارس ١٩٦٣ وزارت خارجه به شماره ٨٨٠٠ می گوید با قسمت اخیر

یادداشت شماره ٤٢٣... در خصوص اینکه اعضای عالیرتبه هیئت مستشاری که دارای گذرنامه های

سیاسی هستند، موافقت می گردد که به نامبردگان وضع سیاسی داده شود تا بتوانند از مصونیتها و

امتیازات مربوطه (در کنوانسیون وین) برخوردار شوند و در خصوص بقیه کارمندان هیئتهای

مستشاری آمریکا نیز مطالعاتی در جریان است، تا برای آنها نیز امتیازات و تسهیلات بیشتری فراهم

گردد که نتیجه آن بعدا به استحضار آن سفارت کبری خواهد رسید.»

٤ یادداشت مورخ ٢١ نوامبر ١٩٦٣ سفارت به شماره ٢٩٩ در پاسخ متذکر می گردد، که دولت

ایران به پارلمان پیشنهاد خواهد کرد که «رئیس و اعضای هیئت مستشاری نظامی آمریکا در ایران از

امتیازات، مصونیتها و معافیتهای (کنوانسیون وین) برخوردار شوند» و چنین ادامه می دهد: «طبق

برداشت سفارت، عبارت (اعضای هیئتهای مستشاری نظامی آمریکا در ایران) در برگیرنده همه پرسنل

نظامی یا کارکنان غیر نظامی عضو وزارت دفاع و بستگانشان که اهل خانه آنها می باشند و حضورشان

در ایران توسط دولت شاهنشاهی ایران مجاز شناخته شده است، می باشد....

به همین ترتیب موافقت می کند که یادداشت شماره ٨٢٩٦ وزارت به همراه یادداشت شماره

٨٨٠٠، به بعد از اینکه توسط مجلس شورای ملی و سنا تصویب شدند، پاسخ قابل قبول و مطلوبی را

برای یادداشت شماره ٤٢٣ سفارت تشکیل خواهند داد...» این یادداشت قسمتی از سابقه لایحه قانونی

در سنا می باشد و احتمالاً قسمتی از سابقه مربوط به این لایحه توسط مجلس نیز خواهد شد.

با این حال، ما احساس می کنیم که کل لایحه قانونی جاری دولت ایران ممکن است، چنین تعبیر

شود که تنها قابل تعمیم به آن دسته از پرسنل نظامی آمریکا که در استخدام دولت ایران هستند،

می باشد.اگر چه برداشت آمریکا از این لایحه (همان طور که یادداشت شماره ٢٩٩ ما آمده) این است

که کنوانسیون وین شامل همه پرسنل نظامی می گردد. از نظر دادگستری ایران، که تنها به متن خود

قانون و نه به سابقه آن (مفهومی که به طور ناقص در ایران درک می شود) توجه دارد، ممکن است این

برداشت آمریکا هنوز قابل بحث باشد. از طرف دیگر، آن طور که ما یادداشتهای مبادله شده را مطالعه

کردیم، احتمالاً این گونه برداشت می شود که یادداشت شماره ٨٢٩٦ بر این دلالت دارد که دولت ایران

در ارتباط با آن دسته از پرسنل نظامی آمریکا در اینجا که ممکن است در استخدام دولت ایران باشند،