اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٧٧ - عمان
فاهود(١) نیز در سال ١٩٦٤ نفت بدست آمد. در سال ١٩٧٠ حوزه نفتی الهویزه(٢) و در سال ١٩٧٥ سه
حوزه جدید دیگر به نامهای قبا(٣) در شمال، قارن اعلم(٤) ، و سیح نحیداح(٥) به مرحله تولید وارد گردید.تمام این حوزه ها به حد کمال رسیده و جریان نفت سیر نزولی در پیش گرفته است. علیرغم ورود
پروژه های بازیابی ثانویه از قبیل تزریق آب انتظار می رود تا سال ١٩٨٠ بازده این حوزه ها به سطح
٢٥٠٠٠٠ بشکه در روز کاهش یابد.
مهمترین امید عمان برای کشف نفت در جنوب در منطقه ظفار است. لیکن تولید نفت این منطقه به
علت یکنواخت نبودن طبقات نفت خیز بسیار پرخرج است. علاوه بر این، نفت خامی که تاکنون از
ظفار استخراج می شود نیز مانند نفت خام مناطق شمالی سنگین و حاوی گوگرد بسیار است که موجب
اضافه شدن هزینه های استخراج می گردد. همچنین باید خط لوله پرهزینه در اراضی سنگلاخ احداث
گردد تا نفت به نزدیکی دریا رسانده شود که البته در آنجا نیز یک بندر و تسهیلات بارگیری باید ایجاد
شود. گرچه هنوز یک حوزه دارای قابلیت تجاری پیدا نشده است، ولی دولت این کشور معتقد است که
ذخایر ظفار بسیار وسیع می باشد. کمپانیهای نفتی خارجی نیز کمتر خوش بین می باشند و قبل از
سرمایه گذاری در منطقه ظفار به علت ریسک موجود و هزینه بسیار خواستار قید شرایط ویژه ای در
قراردادها شده اند.
علاوه بر فعالیت مزبور، در خارج از خشکی نیز فعالیتهای اکتشافی در حال انجام بوده و دولت نیز
این امر را ترغیب و تشویق می نماید. در سال ١٩٧٣ کمپانی الف اراپ(٦) حق اکتشاف در منطقه ٧٠٠٠کیلومتر مربعی بین تنگه هرمز و شبه جزیره موساندام(٧) را بدست آوردند و تا به حال یک حفاریموفقیت آمیز انجام داده و مدعی هستند که این چاه می تواند روزانه ١٠٠٠٠٠ بشکه به بازده نفتی
عمان بیفزاید. هم اکنون در بخش ایرانی تنگه هرمز نفت مرغوب دارای کمیت تجاری کشف شده است.
تواناییها و محدودیت ها
دولت عمان تجربه کافی جهت هدایت مؤثر سیاستهای نفتی خود را ندارد. وزیر نفت در امور نفتی
تجربه چندانی نداشته، و دولت نیز در اخذ تصمیم به مشاورین خارجی اتکاء بسیار دارد. در نتیجه در
اعطای امتیازها نوعی آشفتی به وجود آمده و درون دولت درباره مسائل نفتی هماهنگی اندکی وجود
دارد. به استثناء منطقه مورد اکتشاف ظفار، دولت به شریک خود یعنی کمپانی شل اجازه می دهد که در
مورد سازمان گسترش نفتی عمان، یعنی بزرگترین صاحب امتیاز و تولیدکننده نفتی عمان تصمیم
بگیرد. سلطان نشین عمان ٦٠ درصد سهام سازمان گسترش نفتی عمان را در اختیار دارد. در حالی که
١- Fahud ٢- Al - Huwaisah. ٣- Ghaba. ٤- Qarn Alam. ٥- Saih Nihaydah. ٦- ELF - Erap. ٧- Musandam.