اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٨٥ - هوشنگ نهاوندی
رهبری خواهد شد و اگر این کودتا موفق شود، مانع از ادامه هرج و مرج و به قدرت رسیدن کمونیستها
خواهد شد. نهاوندی گمان می کند که کردها از این کودتا پشتیبانی نظامی خواهند کرد، چرا که آنها
امیدوارند بعداً استقلال داخلی بیشتری، (به خصوص در زمینه تعلیم و تربیت به زبان کردی، و عدم
حضور پلیس و نظامیان غیر کرد در استان) به دست آورند. نهاوندی وجود خطر در این طرح را
تصدیق کرد، اما معتقد است که خطر این طرح کمتر از حد تصور خواهد بود. به هر حال او گفت که در
حال حاضر هیچ نیروی متشکلی غیر از کردها در ایران وجود ندارد.
٧ نهاوندی خود را یک سلطنت طلب می داند که شاه پرست نیست. او گفت فکر می کند که مراجعت
شاه غیرممکن است، اما بهترین فرم حکومت در ایران روش پارلمانی شاهنشاهی بریتانیایی می باشد.
او
تصمیم دارد که در پاریس بماند و امیدوار است که بتواند نیروهای مخالف را در اطراف خود
جمع آوری کند. تمام یادداشت مکالماتی توسط پست سیاسی برای بخش خاورمیانه امور ایران ارسال
گردید.
چپمن
سری
سند شماره (٥)
تاریخ: ٣ اوت ٧٩، ١٢ مرداد ٥٨سری
یادداشت مکالماتیتاریخ: ٢٨ ژوئیه ١٩٧٩
شرکت کنندگان: هوشنگ نهاوندی وزیر اسبق مسکن و شهرسازی مشیر فاطمی رئیس اسبق امور
دانشجویان دانشگاه پهلوی شیراز ریچارد تی آرندت وابسته فرهنگی سفارت آمریکا در پاریس.
مکان: رستوران رکامیه پاریس
موضوع: وزیر اسبق ایران وقوع یک کودتا را در ایران پیش بینی می کند
سوابق
من فکر می کنم هوشنگ نهاوندی در حدود سال ١٩٢٦ در رشت متولد شد و هنگامی که من در
سال ١٩٦٦ وارد ایران شدم او وزیر مسکن و شهرسازی بود. پس از آن رئیس دانشگاه پهلوی شیراز
شد و سپس در سال ١٩٧١ رئیس دانشگاه پرقدرت تهران شد، مقامی که همیشه به عنوان یک مقام هم
سطح با مقامی در کابینه تلقی می شد. او در این مقام تقریبا تا آخرین لحظات باقی ماند اگرچه در
آخرین روزهای حکومت شاه یکی از ٢ نفر کاندیدای، احراز مقام نخست وزیری بود که بعداً نصیب
جعفر شریف امامی شد. (اگر شرایط غیر از این بود او مطمئنا روزی به مقام نخست وزیری می رسید).
نهاوندی تحصیل کرده فرانسه است، او دکترای اقتصاد خود را در اوائل سالهای ٥٠ در پاریس
گرفت (شاید سال ١٩٥٢: عنوان دکترایش: جوزف شامپیتر، تئوریسین سرمایه داری). او علیرغم سابقه
فرانسویش همیشه در تماس با سفرای آمریکا بوده است که این تماسها را با «آرمین مایر» شروع کرده
ولی مخصوصا با هلمز و سولیوان نیز در تماس بوده است. او دشمن نخست وزیر هویدا به شمار
می آمد، ولی از جانب ملکه به خوبی حمایت می شد و به همین دلیل قادر به حفظ مقام خویش بود.